Babylon 5

Eén van de betere SF-series was Babylon 5, een complexe serie vol intriges en buitenaardse rassen. Een groot gedeelte van de Babylon 5-charme bestond uit de muziek van voormalig Tangerine Dream-oprichter Christopher Franke. Bij toeval stuitte ik op een site waar alle door Franke gecomponeerde muziek voor de serie is te vinden (voor de ongeduldige sponsers: hier, zolang de voorraad strekt), en voor liefhebbers van 'lush orchestrated' filmmuziek is deze open dir een must - ik draai de muziek nu al de hele avond en constant heb ik het gevoel iets heel spannends aan het doen te zijn. Franke wordt gezien als een van de grondleggers van de Berlijnse School en de zogeheten Krautrock, en het is opvallend dat hij de laatste jaren steeds traditioneler te werk gaat. Is zijn werk uit de jaren zeventig en begin jaren tachtig nog te beschouwen als avant-garde en psychedelisch, nu maakt hij met name sfeervolle soundscapes.

peter Maandag 31 Januari 2005 at 9:35 pm | | sponstijd | Geen reacties

Lounge

Huizensite Funda heeft iets nieuws: Funda Records. In samenwerking met EMI Music brengt Funda een reeks lounge-cd's uit, die ''bedoeld zijn om de thuiskomst een prettige ervaring te laten zijn. Bijvoorbeeld na een dag werken of een korte vakantie.'' Waarschijnlijk heeft een aantal keurige marketingmeneren maanden zitten broeden op deze campagne. Ik kan het niet helpen, maar komt op mij ontzettend knullig en kneuterig over. Sterker nog: de cd's (met artiesten als St. Germain en Everything But The Girl) zijn bedoeld voor specifieke activiteiten, door Funda onderverdeeld in: home coming, dinner time, meet friends, bed time en waking up. Ik geloof dat Jan des Bouvrie iets dergelijks een jaar of twee geleden ook al probeerde; lekker chillen in je hippe woonkamer, cappuccinootje, Sex and the City op je breedbeeld... Het initiatief van Funda geeft eens te meer aan dat lounge verworden is tot een slim marketinginstrument.

peter Maandag 31 Januari 2005 at 8:53 pm | | overig | Geen reacties

Sponstijd

Een nieuwe week hoort te beginnen met een sponspost, nietwaar? Om te beginnen: Real Gone (rar), het nieuwe album van Tom Waits, wat tracks van Tatu, de nieuwe cd van Apocalyptica (nogal omslachtig te downloaden), en de soundtracks van Matrix Reloaded, Resident Evil en Dirty Dancing: Havana Nights. Verder in de aanbieding: Linkin Parks Hybrid Theory, een grote open dir (met onder meer het geniale Replicas van Tubeway Army), de grootste hits van The Cure, een heleboel tracks van Queen (en Jamiroquai en The Charlatans), talloze Beatles-mp3?s, The Coral van The Coral, het uitstekende debuut van Kassabian (aanrader!), Massive Attacks Mezzanine (aanrader!) en Start from the Dark, het comeback-album van Europe. Tot slot nog wat Kraftwerk en alle videoclips (en meer) van Duran Duran. As always: wees er snel bij - de links zijn in de meeste gevallen maar een kort leven beschoren. Bonus: de hardhouse Schnappi-remix!

peter Maandag 31 Januari 2005 at 11:39 am | | sponstijd | Vier reacties

Brad Paisley

De laatste tijd luister ik veel naar de Amerikaanse countryzanger Brad Paisley. Het leuke aan Paisley is dat hij zich niet beperkt tot één (country)genre, maar zonder problemen wisselt tussen bluegrass, hillbilly of countryrock, doorspekt met magnifiek gitaarspel. Zijn liedjes zijn over het algemeen niet zo slijmerig als genregenoten Montgomery Gentry, Clint Black of Brooks & Dunn en gaan over het leven van alledag, zonder te vervallen in Amerikaans chauvinisme of het verheerlijken van de 'redneck-cultuur'. Paisley heeft tot dusverre drie albums uitgebracht, en is in Amerika al een heuse superster. Aangezien country in Nederland nog steeds als ietwat lachwekkend wordt beschouwd (met een hoog buurthuisbejaarden- en roodgeblokte zakdoeken in de kontzak-gehalte), ga ik nu eens leeglopen over Brad.

Paisley werd geboren op 28 oktober in 1972 in het Amerikaanse stadje Glen Dale, Op zijn achtste kreeg hij zijn eerste gitaar, op zijn negende stond hij al te swingen in de plaatselijke kerk, op zijn tiende vormde hij samen met zijn gitaarleraar en diens vrienden zijn eerste band en toen Brand twaalf was begon hij zijn eerste liedjes te schrijven. Zijn optreden in de Rotary Club in Glen Dale werd zo enthousiast ontvangen, dat Brad de 'huisartiest' werd van het tv-programma Jamboree USA, en speelde hij samen met onder andere The Judds, Roy Clark, en Little Jimmy Dickens.

Na de universiteit doorlopen te hebben sleepte hij een platencontract met Arista in de wacht en verscheen in 1999 zijn debuut 'Who Needs Pictures'. In 2001 volgde 'Part II' en in 2003 'Mud on the tires'. Op zijn albums wisselt Paisley uptempo tracks af met (naar mijn smaak soms iets te zoete) ballads, waarbij de virtuoze gitaarloopjes je om de oren vliegen en steevast duikt er ook een intrumentaaltje op. Zoals gezegd stelt Paisley in zijn liedjes het 'gewone leven' centraal, hoewel dit natuurlijk wel enigszins Amerikaans gekleurd is; zelf word ik namelijk niet zo warm van een eerste ritje met een nieuwe auto.

Valt er nog wat negatiefs te melden over Brad Paisley? Nou, eigenlijk niet. Een bezoekje aan zijn website leert dat hij zich actief inzet voor goede doelen (zo organiseerde hij onlangs een actie om geld in te zamelen voor de waterbeving in Azië, en brengt hij regelmatig een bezoek aan zieke kinderen in het ziekenhuis), en regelmatig met fans op de foto gaat. Luister naar het vrolijke en ongecompliceerde 'Celebrity' (afkomstig van 'Mud on the tires'), waarin Brad de draak steekt met beroemdheden (en zichzelf) en het vingervlugge ‘Two feet of topsoil’ (afkomstig van ‘Part II’).

peter Maandag 31 Januari 2005 at 10:46 am | | bio | Twee reacties

Weer stuk

Even een stukje life loggen. Dit is de week van de computerproblemen. Nadat eerst al mijn pc kuren begon te vertonen, is mijn internetverbinding nu al een paar dagen zo traag als een schildpad onder de Prozac. Een telefoontje met de Chello-helpdesk wees uit dat er sprake is van een storing in mijn appartementencomplex. Maar natuurlijk moest ik eerst een half uur - 10 cent per minuut allerlei instellingen nalopen - die vanzelfsprekend goed stonden, ik ben ook niet gek. Dan denk ik: laat het me dan even weten dat er een storing  is, dat scheelt mij ook weer een hoop frustratie, want het voelt nu alsof ik het wereldrecord 'wachten tot de site geladen is' aan het verbreken ben. Een monteur komt in de loop van maandag langs om alles te repareren. Ik heb wat posts klaarliggen, en zal proberen ze dit weekend te plaatsen; ik vrees echter dat er met 1 kb/s weinig te updaten valt...

peter Zaterdag 29 Januari 2005 at 12:53 am | | overig | Twee reacties

Sponspost

Om het weekend goed in te gaan is een verse lading muziek onontbeerlijk. Sponstijd, derhalve! Om te beginnen: 'Fever got to tell' van de Yeah Yeah Yeahs, Incubus' 'A crow left of the murder', en 'Nirvana: b-sides & rarities'. Verder heb ik nog: 'Odyssey and oracle' van The Zombies, wat tracks van Beth Orton, drie albums van de Dire Straits, een heleboel gezipte tracks van Motley Crue, de soundtrack van 'Pirates of the Caribbean' (rar - aanrader!) en 'NFS Underground 2'. In deze dir vind je onder meer de soundtrack van 'A nightmare before Christmas', nummers van HIM en KDFM. Tot slot: een album van Coldplay, 'Soul memento' en 'Boulevard' van St. Germain, Green Days 'American idiot', Radioheads 'Pablo honey' en 'Life for rent' van Dido. Zoals altijd: wees er snel bij! Maandag volgt weer een reguliere sponspost en dan zal ik proberen wat verzoekjes in te willigen. Overigens: wat vinden jullie van het nieuwe logo?

Araglin Vrijdag 28 Januari 2005 at 3:34 pm | | sponstijd | Twee reacties

Popomundo

Eerlijk gezegd heb ik het geduld er niet voor, maar het ziet er wel leuk uit allemaal: Popomundo. Een online roleplayingspel, waarbij je nu eens niet ronddwaalt in een magische wereld en de strijd aangaat met vervelende draken. Doel van Popomundo is namelijk het opbouwen van een flitsende muziekcarrière. Je kiest een karakter, zoekt een baan en in je vrije tijd richt je een band op. Je vult je tijd verder met het schrijven van songs, knoopt gesprekjes aan met medegebruikers en regelt optredens in plaatselijke kroegen en podia. Naarmate je langer speelt, stijgt de kwaliteit van je liedjes en zijn platenmaatschappijen sneller geneigd om je een contract aan te bieden. Als je eenmaal een cd hebt opgenomen is het natuurlijk zaak om zo bekend mogelijk te worden, maar voor het zover is, ben je uren en uren verder. Poppmundo komt nogal traag op gang (vooral ook omdat alles in realtime plaatsvindt), en is vooral leuk als je heel veel vrije tijd hebt...

peter Woensdag 26 Januari 2005 at 11:03 pm | | interessant | Vier reacties

The house of the flying daggers

Het eerste kwartier van Shi mian mai fu (The house of the flying daggers, gezien in het Louis Hartlooper Complex) heb ik met open mond ondergaan - een visueel spektakel met geweldig gechoreografeerde actie- en dansscènes. Regisseur Zhang Yimou (Hero) levert een overdonderde film af. De plot is flinterdun en soms nogal onlogisch, maar dat wordt goedgemaakt door de uitstekende acteurs (Takeshi Kaneshiro, Andy Lau en de prachtige Zhang Ziyi).

Minstens net zo goed is de soundtrack van Shigeru Umebayashi, in jaren tachtig een van de oprichters van de rockgroep EX. Umebayashi heeft de muziek geschreven voor ruim veertig Japanse en Chinese films, waarvan 'In The Mood for Love' wellicht de bekendste is. De manier waarop Umebayashi voor deze soundtrack traditionele Chinese muziek vermengt met een Westerse score pakt uitermate goed uit. Opvallend is overigens de bijdrage van sopraan Helen Battle.

peter Woensdag 26 Januari 2005 at 9:46 pm | | film | Twee reacties

Kapot

Tja. Dan denk je goed bezig te zijn door eXeem te installeren (een nieuw p2p-programma dat alle andere overbodig zou maken) - gaat mijn pc er behoorlijk van over zijn nek. Na een herstart dook er opeens een scherm op waarin ik mijn Windows-registratiecode diende in te vullen. Vervolgens kreeg ik een verzameling 'Blue Screens of Death' voor mijn kiezen waar je U tegen zegt, en met een ratelende doodszucht blies mijn computer zijn laatste adem uit. Godzijdank had ik ergens nog een reanimatie-diskette liggen, en bleek mijn data zich gelukkig nog op mijn harde schijf te vinden.

Maar goed, na het nodige gezucht en gesteun (en een verspilde avond en een verse Windows-installatie verder) ben ik weer 'up and running', hoewel mijn Windows Media Player nu wel beeld maar geen geluid afspeelt en ik het moet stellen zonder Office. Tijd dus voor OpenOffice. Om even wat stoom af te blazen: vijf albums van Children of Bodom.

peter Dinsdag 25 Januari 2005 at 10:51 pm | | overig | Eén reactie

Music-Map

Het komt bij mij zelden voor, maar ik kan me voorstellen dat je af en toe zoiets hebt van: grote grutjes, wat zal ik nu eens voor muziek gaan draaien! Je kunt dan natuurlijk de radio aanzetten, of een bezoekje brengen aan Music-Map. De site bestaat al een tijdje, maar ik was 'm enigszins uit het oog verloren. Music-Map is een aardige manier om snel nieuwe artiesten en bands te ontdekken. Je voert een naam in, en krijgt vervolgens aan de hand van een soort zwevend woordendiagram een lijst met artiesten gepresenteerd die eveneens in de smaak zouden kunnen vallen. Deze namen zijn aanklikbaar, en voor je het weet rol je van het ene genre in het andere. Daarnaast is het mogelijk de database aan te vullen met eigen suggesties.

Overigens bestaat er ook iets dergelijks voor films (Gnovies) en boeken (Gnook). Nu alleen nog de tijd vinden om alles te luisteren, te zien en te lezen...

peter Maandag 24 Januari 2005 at 9:18 pm | | interessant | Geen reacties

Sponstijd

Maandag sponsdag! Om te beginnen een mp3'tje waar ik ongetwijfeld heel wat mensen blij mee maak: Joy Gruttman - Schnappi (das kleine Krokodil) (192 kbps). Verder: 'Songs about Jane' van Maroon5, een aantal tracks van Cradle of Filth, wat albums van Ladytron en de laatste van The Prodigy. Eveneens in de aanbieding: een concert van Natalie Imbruglia (3 december 2001), een album van Slipknot, het prima debuut van Melissa Auf Der Mauer, de soundtrack van Team Amerika, Rammsteins 'Reise, reise', 'Fallen' van Evanescence en Franse easy listening van Claudine Longet (aanrader!). Tot slot een heleboel klassieke muziek. Honderden tracks (Beethoven, Bach, Vivaldi enzovoort) vind je hier, net zo veel is hier te vinden (Bizet, Grieg, Mozart en vele anderen). Tot slot drie prachtige stukken: Dvoraks 'Stabat mater' en 'Te Deum' en Handels 'Messiah'. As always: wees er snel bij! De links verdwijnen al als je er naar kijkt.

peter Maandag 24 Januari 2005 at 12:15 am | | sponstijd | Geen reacties

Fluisterwoud

Ik had een beetje moeite met wakker worden en besloot daarom de hulp in te roepen van de Nederlandse black metal-formatie Fluisterwoud. Het geinige aan deze groep is dat ze in het Nederlands zingen (en dat nog niet eens zo slecht doen, zie hier voor de teksten). Jammer alleen is dat je er geen moer van verstaat; zanger Saglinge klinkt alsof hij onder de douche met mosterd staat te gorgelen en net als je denkt een bekend woord op te vangen, smeren Nachtraaf en Eklipse alles onder met een muur van gitaargeweld. Fluisterwoud werd door Nachtraaf opgericht in 1996. De demo 'Een sinister schouwspel' werd opgepikt door het Amerikaanse Full Moon Production en na de nodige bezettingswisselingen verscheen in 2003 het debuut 'Langs Galg en Rad', met welluidende titels als 'Den duustre wouden', 'Woudangst' en 'Hoer van de zeven hemelen'. Het album duurt een half uurtje - en meer kan ik ook niet hebben, ben ik bang...

peter Zaterdag 22 Januari 2005 at 12:50 pm | | interessant | Tien reacties

Billy Ocean

Ik heb het de laatste tijd steeds vaker; dat ik opeens denk: hoe zou het nu met [vul naam van vergeten artiest in] gaan? Zojuist moest ik opeens denken aan Billy Ocean, de man van hits als 'When the Going Gets Tough (The Tough Get Going)', 'Loverboy' en 'Suddenly'. Zo'n twaalf jaar geleden bracht hij zijn laatste album uit en regelmatig zie ik een 'Best of'-verzameling in de uitverkoopbakken liggen. Ik geloof niet dat hij zich in het Golden Oldies-circuit heeft begeven, want anders zou ik 'm vast wel een keer voorbij hebben zien schuiven in een lullig programma als 'Het gevoel van…'.

Billy Ocean werd als Lester Charles op 21 januari 1950 geboren in Trinidad. Op zesjarige leeftijd verhuisde het gezin naar Londen, waar de kleine Lester samen met zijn vijf broers en zussen in een achterbuurt terecht kwam. Als kind droomde Lester van een carrière in de muziek, maar zijn ouders vonden dat hij maar een fatsoenlijk vak moest leren. Lester volgde een opleiding tot kleermaker, maar ontdekte al snel dat hij daar niet voor in de wieg was gelegd. In de avonduren trad Lester op in talloze Engelse pubs (zonder dat zijn ouders hiervan op de hoogte waren), waar hij zich bediende van namen als Joshua, Big Ben, Sam Spade en….. Billy Ocean. Deze naam zou zijn vaste artiesten-alter ego worden.

Lees meer »

peter Vrijdag 21 Januari 2005 at 11:10 pm | | bio | Twee reacties

Anouk

Na het toch wel wat matige 'Graduated fool' kwam Anouk eind 2004 op de proppen met het ongecompliceerde 'Hotel New York'. Anouk is offstage nog steeds een zangeres met een eigen wil (lees: grote bek), maar op haar vierde reguliere album blijft daar niet zo heel veel van over. 'Hotel New York' trapt af met het lichtvoetige 'Girl', gevolgd door het reggae-nummer 'Heaven knows' en het rockende 'More than you deserve' (dat wel wat aan Placebo doet denken), maar dan is de koek op en krijgen we zoete ballads en midtempo poprockers voorgeschoteld. De ruwe kantjes van Anouk zijn zorgvuldig verwijderd en na het album een paar keer beluisterd te hebben valt me op dat de stem van Anouk eigenlijk de enige factor is die 'Hotel New York' bij elkaar houdt. Muzikaal gezien stelt het namelijk allemaal niet zo veel voor - helaas.

Araglin Vrijdag 21 Januari 2005 at 9:24 pm | | review | Twee reacties

Ophelia's Dream

Het is nu al een paar dagen van dat grauwe, sombere weer en ik merk dat mijn muzieksmaak daar ietwat onder te lijden heeft. In ieder geval is 'Not a second time', het nieuwe album van het Duitse duo Ophelia's Dream, de perfecte omlijsting van een bemotregende avond. Ophelia's Dream bestaat uit multi-instrumentalist Dietmar Greulich en zangeres Susanne Stierle. Het duo maakt muziek die het midden houdt tussen lichtklassiek en folk, met wat middeleeuwse invloeden. In 1997 verscheen hun debuut 'All beauty is sad' (later nogmaals uitgebracht, maar dan aangevuld met een uitvoering van het Stabat mater en enkele demotracks) en eind 2004 pikte Ophelia's Dream de draad weer op met het sfeervolle en melancholische 'Not a second time'.

Nu kan ik zelf wel een beschrijving geven van de muziek, maar in het Duits klinkt het een stuk mooier: "Mit Violine, Cello und engelhafter Stimme entfuhren Ophelia's Dream den Geist sehr schnell in feenhafte Welten, in eine unwirklich und zugleich fesselnde Geschichte voll Empfindsamkeit und Vertraumtheit." Juist.

En om heel eerlijk te zijn weet ik het niet met dit album; een soort Enya voor gevorderden. De tracks beginnen in de meeste gevallen vrij rustig, zwellen dramatisch aan en kabbelen vervolgens naar hun eind. Het klinkt allemaal iets te vrijblijvend om echt te kunnen boeien. Vriendin Eva noemt dit soort muziek 'romantische meisjesmuziek', waarmee ze doelt op de lieflijke klanken, met wat melancholische ondertonen. Voor liefhebbers van bijvoorbeeld Arcana en Stoa is de nieuwe Ophelia's Dream verplichte kost. Luister zelf: 'Quae dementia' (bijna 8 MB), track 12 van 'Not a second time'.

peter Vrijdag 21 Januari 2005 at 12:12 am | | review | Vier reacties

Queen

Zojuist las ik dat Queen op 28 maart begint aan een Europese tournee, waarbij de groep op 26 april de Rotterdamse Ahoy aandoet. De plek van de in 1991 overleden Freddie Mercury wordt ingenomen door Paul Rodgers, die eerder onder andere deel uit maakte van Free en Bad Company. Nu vind ik de muziek van Queen best aardig, maar toen ik dit las, had ik zo'n gevoel van: hè, moet dat nou? Alweer enkele jaren geleden zag ik Queen optreden tijdens Koninginnedag met Trijntje Oosterhuis en dat was leuk voor een keertje. Ik heb eens wat muziek van Rodgers opgezocht en kan nu niet zeggen dat hij ook maar in de schaduw kan staan van Mercury. De kans is groot dat het slotconcert, op 11 mei in het Wembleystadion, live wordt uitgezonden, dus dan kan ik het met mijn eigen ogen zien.

Overigens vind je hier wat Queen-remixen en op QueenZone enkele (soms lachwekkende) door fans uitgevoerde tribute-songs.

peter Donderdag 20 Januari 2005 at 11:18 pm | | concerten | Vier reacties

Dutch Bloggie

Tijdens het doorspitten van de stats kwam ik er via de referrers tot mijn verrassing achter dat Araglin.nl is genomineerd voor een heuse Dutch Bloggie in de categorie Beste muziekweblog. Wohoo! Iedereen bedankt die Araglin.nl heeft genomineerd! Een jury bestaande uit honderd willekeurig gekozen surfers is momenteel bezig de tien genomineerden in de zeventien categorieën terug te brengen tot een top drie in elke categorie, waarna er vanaf 30 januari gestemd mag worden. Ik vind het in ieder geval al heel wat dat ik überhaupt genomineerd ben; dit muzieklog is immers pas een maandje of vier online. Het zal mij benieuwen of ik na de schifting overblijf. In de nabije toekomst kun je overigens een restyling verwachten, een nieuw logo en vanzelfsprekend de nodige sponsposts!

peter Donderdag 20 Januari 2005 at 5:32 pm | | overig | Drie reacties

Sponsen

Ik heb Zaagmans nog niet voorbij zien komen, dus daarom maar een bescheiden sponspostje om deze week in twee?n te hakken. Om te beginnen een aardige concertregistratie van Black Tape for a Blue Girl (inclusief coverart), een groot aantal Queen-remixen en Films about Ghosts: The best of the Counting Crows. Verder heb ik nog drie albums van Sarah McLachlan in de aanbieding (zip-files), een groot aantal tracks van Wilco en een heleboel Bee Gees. Om je dag helemaal goed te maken: The Downward Spiral (DeLuxe Edition) van Nine Inch Nails en het uitstekende 100th Window van Massive Attack. Als kers op de taart drie albums van Joy Division, The Manic Street Preachers? This is my truth tell me yours en een open dirretje met tientallen mp3's, gesorteerd naar artiest. Mocht je nog verzoekjes hebben, drop ze in de comments! As always: wees er snel bij; de links verdampen waar je bij staat.

peter Woensdag 19 Januari 2005 at 2:38 pm | | sponstijd | Twee reacties

Uitgestrekte Beethoven

Lars schreef er al over en goede links zijn er om gerecycled te worden, nietwaar? De Noor Leif Inge is met een bijzonder project op de proppen gekomen: 9 Beet Stretch. Oftewel: de negende symfonie van Beethoven uitgerekt tot een lengte van 24 uur. De New York Times omschrijft het als volgt: "The piece slows symphonic time so that movement is barely perceptible. What you hear in normal time as a happy Viennese melody lasting 5 or 10 seconds becomes minutes of slowly cascading overtones; a drumroll becomes a nightmarish avalanche." Het duurt even voordat alle bestanden binnen zijn, maar dan heb je ook wat. De uitgestrekte muziek deed mij denken aan de soundscapes van bijvoorbeeld Steve Roach en Vidna Obmana. Volgens Leif Inge is de negende symfonie nu "closer to eternity than ever". Het klinkt in ieder geval erg spacy allemaal. De mp3's zijn hier te downloaden, meer informatie over Inge vind je hier.

Araglin Dinsdag 18 Januari 2005 at 8:48 pm | | interessant | Eén reactie

Pseudo Echo

Ik was al een tijdje op zoek naar 'Autumnal park' van de Australische new wave-formatie Pseudo Echo en afgelopen zaterdag kreeg ik de cd zomaar cadeau van een kennis. Pseudo Echo is een van de meest onderschatte en onbekende new wave-bands ooit; hun debuut 'Autumnal park' uit 1984 is weliswaar van ongekende klasse, maar heeft nooit de aandacht gekregen die het verdiende. De groep werd begin jaren tachtig opgericht in het Australische Melbourne en maakte aanvankelijk zwaar door Ultravox en (vroege) Duran Duran geinspireerde new wave / new romantics, inclusief de geweldige outfits en haardossen. Eind jaren tachtig begon Pseudo Echo wat te zwalken en leverde groep achtereenvolgens een dance- en een rockalbum af - het commerciële succes bleef echter uit. Een blik op de Pseudo Echo-website leert dat de formatie nog steeds springlevend is en zich nu een gay/cyber-look heeft aangemeten en boyband-achtige dance maakt.

Nu ik jaren later het debuut 'Autumnal park' weer beluister, ben ik opnieuw zwaar onder de indruk. Het album heeft de tand des tijds verbazingwekkend goed doorstaan en is tot de nok toe gevuld met dansbare new wave-ritmes, meeslepende keyboards, gitaarriffjes, synthetische drums en bovenal de lijzige stem van Brian Canham die klinkt zoals alleen zangers van new wave-bandjes kunnen klinken.

De invloeden van Ultravox en iets mindere mate Duran Duran, Spandau Ballet en Gary Numan liggen er dik bovenop, maar in plaats van hun voorbeelden slaafs na te volgen steekt Pseudo Echo hen naar de kroon. Onbegrijpelijk dat Pseudo Echo zo in de vergeetput is beland. Maar ach, over muziek moet je niet alleen schrijven, je moet er ook naar luisteren: 'A beat for you', 'His eyes' en 'Dancing until midnight' (geript in 192 kbps), afkomstig van 'Autumnal park' uit 1984. Ik ben overigens benieuwd hoe hun latere albums klinken; de samples van hun nieuwe album beloven in ieder geval niet zo heel goeds…

peter Maandag 17 Januari 2005 at 10:52 pm | | flashback | Veertien reacties

Maandag sponstijd!

Buiten is het maar grauw en kil, dus hoog tijd om het binnen gezellig te maken met wat muziek. Om te beginnen: 'Reise reise' van Rammstein, Pink Floyds 'Dark side of the moon', 'See the light' van de Jeff Healey Band, 'David Bowie at the Beeb - The best of the BBC Radio Sessions', zeven albums van Enigma (in de root vind je onder andere Loreena McKennit en Oliver Shanti) en 'Cafe del Mar volume 11' (zip). Verder nog: Green Day's 'American idiot' (rar), Destiny Childs 'Destiny fullfilled' (rar), de soundtrack van Donnie Darko en vier albums van Weezer, Leonard Cohen live en een optreden van The Cure tijdens het Curiosa Festival in Canada. Buffy-fans kunnen hun hart ophalen met de soundtrack van seizoen 2 en 3, en liefhebbers van The Gathering, Evanesence, Lacuna Coil en dergelijke komen hier de dag wel mee door. Tot slot: een open dir met onder meer Franz Ferdinand en The Killers en een dir met dance classics. Zoals altijd: wees er snel bij!

Araglin Maandag 17 Januari 2005 at 1:10 pm | | sponstijd | Eén reactie

Stokje

Saskia (van Images-and-Words) reikte mij een muzikaal stokje aan, en wie ben ik om 'm te weigeren?

Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer? Een slordige 100 GB; ik brand veel op cd op ruimte te creëren.
Wat is je laatst gekochte cd?
Als ik cd's koop, blijft het (helaas) niet bij één als ik afreken. Mijn laatste aangeschafte cd's zijn: T.O.Y. - 'Space radio', De/Vision 'Two',  18 Summers - 'Phoenix from the flame', de rockverzamelaar 'Guitar Center', Nancy Sinatra - 'Nancy Sinatra' en het heerlijke metalalbum 'Iron' van Ensiferum.
Wat is letterlijk het laatst geluisterde nr voor je dit bericht las?
Ophelia's Dream - 'Saltarno', afkomstig van het uitstekende nieuwe album 'Not a second time' van deze Duitse 'heavenly voices'-formatie.
Geef vier nummers door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen. De laatste tijd luister ik veel naar countryzanger Brad Paisley (en dan vooral zijn uptempo werk), metalgroep Children of Bodom en (vreemd genoeg) Chinese muziek. Mijn muzikale obsessies kunnen echter wekelijks (of zelfs dagelijks) verschillen. Mijn alltime favoriet is echter Sopor Aeternus - zijn cd 'Todeswunsch' kan ik niet vaak genoeg horen.
Aan welke 4 (of 5) personen geef jij het stokje door en waarom?
Hoewel ik het vermoeden heb dat Lars (van l-rs.org) een stronthekel heeft aan dit soort dingen, krijgt ie 'm toch. Ik ben benieuwd of hij het stokje aanneemt en of hij inderdaad de hele dag alleen maar naar Bach en acid luistert...

peter Vrijdag 14 Januari 2005 at 11:54 pm | | lijstjes | Geen reacties

Grint

Zaterdagavond 15 januari niets te doen? Kom daar naar 'Grint - alternative 80's' in de ACU te Utrecht. Samen met MH en Hans D. draait ondergetekende de leukste hits uit de jaren tachtig, waarbij de nadruk ligt op new wave, indie, industrial, EBM, synthpop en gothic. Om eens met wat namen te strooien: Clan of Xymox, Sisters of Mercy, Flock of Seagulls, The Cure, Spandau Ballet, The Smiths, New Order, Echo and the Bunnymen en Classix Nouveaux zullen zeker de revue passeren. Ik zal me in ieder geval storten op dansbare eighties - niets is zo stom als een lege dansvloer. Wat praktische informatie: de deuren gaan om 22:00 uur open, de entree is slechts 2,50 euro. De ACU is klein, gezellig en hanteert uiterst schappelijke drankprijzen: Voorstraat 71, 3512 AK Utrecht, 030-2314590 - op zo'n 10 minuten loopafstand van het Centraal Station. En tot zover deze post vol schaamteloze zelfpromotie.

Araglin Vrijdag 14 Januari 2005 at 9:39 pm | | concerten | Geen reacties

Stampij

Het is grappig om te zien hoe bezoekers op Araglin.nl belanden; als het aan hen lag zou dit log volstaan met torrent-links, mp3's, interviews met Joy 'Schnappi' Gruttman en naaktfoto's van Sharon den Adel. Nu kan ik natuurlijk daarin meegaan, of eens iets schrijven over de geschiedenis van het woord 'stampij'. Volgens het Groene Boekje is zowel 'stampei' als 'stampij' correct, maar de meeste woordenboeken nemen alleen 'stampij' op. Het Kramers-woordenboek vermeldt beide vormen, maar verwijst bij 'stampei' naar 'stampij'. Ook in de praktijk is 'stampij' het gebruikelijkst. 'Stampij' betekent 'herrie, drukte die men om iets maakt'; het komt van het Oudfranse 'estampie' ('gehuppel', 'danslied', 'lawaai'), dat weer van het Germaanse 'stampen' is afgeleid. De oudste Nederlandse vorm is 'stampie'; de klank [ie] werd ook wel gespeld als ij (de ij stond vroeger voor een dubbele i). Zo kon later de vorm 'stampije' ontstaan.

peter Vrijdag 14 Januari 2005 at 3:03 pm | | interessant | Eén reactie

iPod Shuffle

Terwijl de meeste fabrikanten zoveel mogelijk functies in een mp3-speler proberen te proppen, gooit Apple het over een andere boeg. Na de iPod mini lanceerde de fabrikant onlangs de iPod Shuffle; een muziekspeler ter grootte van een flinke usb-stick en met slechts vijf functies: play, stop, vorige nummer, volgende nummer en shuffle. De iPod Shuffle moet het bovendien stellen zonder display. Ik vraag me echt af hoe Apple dit spelertje (99 euro voor 512 MB, 149 euro voor 1 GB) aan de man gaat brengen; ze zullen het wel gooien op gebruiksvriendelijkheid en eenvoud. Maar zeg nu zelf: wat heb je aan een muziekspeler als je nog geen eens kunt zien welk nummer je luistert? En als je een specifiek nummer zoekt, moet je alle tracks één voor één beluisteren. De blitse vormgeving zal ongetwijfeld veel mensen over de streep trekken, maar ik haal nog liever mijn oude walkman van zolder dan dat ik zo'n stomme iPod Shuffle koop.

peter Donderdag 13 Januari 2005 at 10:00 pm | | overig | Eén reactie

Gay Trance

Een jaar of vijf geleden was trance nog best wel aardig. Tegenwoordig klinkt alle trancemuziek hetzelfde en is er geen flikker meer aan. En dat laatste mag je best letterlijk opvatten. Op deze website is namelijk de Trance is Gay Competition in volle gang. Oftewel: wie maakt het meest nichterige trancenummer - "If you think you are hot enough to handle it, take your best shot and create the cutiest, fluffiest, tuffiest, gayest trance anthem ever!" Als je de ingezonden tracks beluistert, klinkt het aanvankelijk nogal standaard, maar al snel wordt duidelijk dat de songteksten nogal afwijken. Ik moest in ieder geval hard lachen. De hele trancescène wordt behoorlijk belachelijk gemaakt. Aardig detail is dat je de ingezonden nummers vrijelijk mag downloaden, verspreiden en bewerken. Ik geloof dat de site zijdelings iets te maken heeft met het audiopakket Renoise, maar dat mag de pret niet drukken. Tiësto maak je borst maar nat!

peter Woensdag 12 Januari 2005 at 11:54 pm | | overig | Geen reacties

Sponstijd

Na enkele drukke dagen ben ik wel toe aan wat ontspanning. Met een dampende kop koffie naast me heb ik me achter de pc genesteld om eens lekker de hele avond te sponsen. In de aanbieding vandaag: de soundtracks van Pulp Fiction, Kill Bill 1 en Kill Bill 2, en sfeervolle muziek van Nick Drake. Verder nog: wat tracks van Metallica, James Taylor, Crosby, Stills, Nash & Young en twee albums van De La Soul. Voor de liefhebbers: demo's en vroeg werk van Kate Bush, live tracks van The Doors en een open dir vol met obscure meuk van Einsturzende Neubauten, Throbbing Gristle en Lisa Loeb. Het complete oeuvre van de Rolling Stones is natuurlijk ook nooit weg. Tot slot: een fijne mix met onder andere Laurent Garnier, Spiller, Moloko en Groove Armada (downloaden en de jpg-extensie veranderen in .mp3). As always: wees er snel bij! Edit: dat ging snel! Mogwai ligt er alweer uit... Ter compensatie: hier en hier tientallen albums.

Araglin Woensdag 12 Januari 2005 at 9:04 pm | | sponstijd | Geen reacties

Omnia

Vorig jaar bezocht ik tijdens het Summer Darkness Festival een optreden van Omnia, een Nederlandse 'neo-Celtic pagan folk'-formatie, in de Utrechtse Janskerk. Ik zat zojuist eens op hun website rond te neuzen, en las de aankondiging voor de nieuwe cd 'Live religion'. Dit blijkt dus een registratie te zijn van het concert in de Janskerk: "The recordings were made in the traditional "bootleg" way; i.e. someone in front of the stage had a small portable recorder and sneakily taped the whole show using only one small microphone." Ik geloof er niets van, want de geluidskwaliteit is alleszins redelijk. Ik heb de samples eens beluisterd, maar kon mezelf niet horen hoesten, klappen of fluisteren. Overigens is deze cd een goede zet, want live klinkt Omnia op haar best, met woeste trommels, fluiten en wild gezang, afgewisseld met rustige traditionele folkliedjes, waarbij oude paganistische goden worden aangeroepen. Dat beweren ze dan tenminste.

Araglin Maandag 10 Januari 2005 at 11:43 pm | | interessant | Geen reacties

Sponstijd!

Maandag sponsdag! Het begint zo langzamerhand een traditie te worden? Om gelijk goed van start te gaan: de complete Nederlandse top 40 (week 43 van 2004), uitzendingen van Radio Bergeijk, Keane's 'Hopes and fears' en de klassieker 'Lust for life' van Iggy Pop. Verder: 'Private dancer' van Tina Turner, Avril Lavigne, alle genomineerden voor een Grammy in de periode 1995-2004, O-Zone's 'DiscOzone', Linkin Parks 'Hybrid Theory' en 'Eric Clapton unplugged'. Eveneens in de aanbieding: 'Songs about Jane' van Maroon 5, concertregistraties van Pearl Jam, 'Children of the future' van The Steve Miller Band, 'The best of Buddha Bar' (aanrader voor lounge-fans) en de Finse groep Varttina (apart!) Op speciaal verzoek: tracks van onder andere Steve Vai en Joe Satriani. Tot slot: een heleboel wereldmuziek (de moeite waard om eens uit te spitten), en hier, hier, hier, hier en hier is van alles wat te vinden. As always: wees er snel bij!

Araglin Maandag 10 Januari 2005 at 12:10 am | | sponstijd | Eén reactie

Headfirst

Dankzij Funxium werd ik op het spoor gezet van het Nederlandse Headfirst. De groep maakte voorheen voornamelijk dance en gooit op het rock crossover-album 'XdoubleMinus' het roer drastisch om. Mijn verwachtingen waren niet zo heel hoog gespannen, maar de tracks knallen je speakers uit - vette beats, beukende gitaren, uitstekende raps en prima geproduceerd. Denk aan Junkie XL gecombineerd met Linkin Park en P.O.D. 'XdoubleMinus' is geheel gratis te downloaden "omdat het zo'n gezeik was met maatschappijen. Het is zo'n moeilijke tijd....niet commercieel.... blablabla. [...] Het gaat ons uiteindelijk om de muziek en dat mensen het kunnen horen. Rijk worden we er toch niet van."

De download is bijna 60 MB groot en beschikbaar als uitvoerbaar zip-bestand, een torrent of als sitje voor Mac-gebruikers. Onbegrijpelijk dat Headfirst (nog) geen vette platendeal in de wacht heeft gesleept.

peter Zondag 09 Januari 2005 at 5:45 pm | | sponstijd | Geen reacties

Black Heaven

Black Heaven is een electro/goth-formatie bestaande uit Martin Schindler en ene Thalia, en als er op hun site geen mp3's waren te vinden, had ik er nooit over ze geschreven. Het duo maakt typische Duitse 'dark electro', inclusief songteksten als 'follow me into the darkness' enzo. In Duitsland zijn ze daar dol op, getuige het succes van groepen als Blutengel, l'Ame Immortelle en Untoten. Black Heaven kondigt op hun nogal summiere site vol trots hun vierde album aan, maar aan de foto's in de fotogalerij te zien zijn ze daar zelf niet zo heel blij mee. De muziek van Black Heaven heeft een hoog knutselgehalte en gaat het ene oor in en andere uit, maar is desalniettemin best aardig - ik krijg er een weemoedig eighties-gevoel van, en dat is altijd goed. Als je van bovengenoemde groepen houdt of gewoon eens meewarig met je hoofd wilt schudden, luister dan naar 'Necromancer', 'Zu dir (Blutengel remix)' of 'Silence'.

peter Zondag 09 Januari 2005 at 01:05 am | | sponstijd | Zeven reacties

Michael Jackson

Over Michael Jackson valt een heleboel te vertellen, maar dat zal ik niet doen. Althans, niet nu. Eerst ga ik namelijk 'Michael Jackson - de biografie' (2003) lezen, een lijvige pil geschreven door J. Randy Taraborrelli. Ik geloof dat Michael veel van zijn krediet heeft verspeeld, want ik kon de biografie aanschaffen met maar liefst 80 procent korting, 'Het resultaat van dertig jaar research en honderden exclusieve interviews met alle relevante personen, inclusief Michael Jackson' staat er op de achterkant. Nu, dat belooft wat. Ik heb zelf alleen 'Thriller' in de kast staan - een tijdloos meesterwerk en wat mij betreft had Michael na dit album gerust in de anonimiteit mogen verdwijnen. Dit gebeurde echter niet en het leuke jongetje van weleer is veranderd in een buitenaardse verschijning die vaker in de rechtszaal dan in de studio te vinden is. Het is ergens grondig misgegaan en ik geloof dat Taraborrelli precies weet hoe en waar.

Araglin Zaterdag 08 Januari 2005 at 11:52 pm | | overig | Vier reacties

Schni, Schna, Schnappi

In Nederland wordt de hitlijst aangevoerd door Raffish, Men2B en Ch!pz, en in Duitsland is het niet veel beter gesteld. De zevenjarige Joy Gruttman heeft daar namelijk de eerste plaats bereikt met een liedje over krokodil 'Schnappi' uit Egypte. Duizenden Duitsers schijnen massaal uit volle borst 'Schni, Schna, Schnappi' te zingen, de merchandising is niet aan te slepen en je kunt geen kroeg binnenstappen of Joy schalt je tegemoet. Het geinige, maar totaal onbenullige liedje is geschreven door Rosita Blissenbach en de tante van Joy, Iris Gruttman. Ik heb de site van Schnappi eens bezocht, en ik moet toegeven: het is inderdaad een erg vrolijke krokodil. Je kunt natuurlijk op de Schnappi-site het liedje beluisteren, maar het grappigst is de videoclip (RealPlayer). En als ik heel eerlijk ben vind ik dit nog leuker dan al die Popstars: The rivals-zooi waar je momenteel mee dood wordt gegooid.

peter Vrijdag 07 Januari 2005 at 9:28 pm | | interessant | Elf reacties

Araglin.nl niet meer 'wit'

Je zult het wellicht gemerkt hebben: afgelopen donderdag stond Araglin.nl op 'wit' - een bescheiden bijdrage aan de hulpacties ten behoeve van de slachtoffers van de natuurramp in Azië. Ik hoop dat er binnenkort ook wat aandacht wordt besteed aan de concrete invulling van het opgehaalde bedrag.

peter Vrijdag 07 Januari 2005 at 12:16 am | | overig | Geen reacties

Sponstijd

Aangezien ik momenteel toch met niets wereldschokkends bezig ben, kan ik net zo even goed even een sponspost in elkaar sleutelen. Om gelijk goed van start te gaan: 'Antics' van Interpol, Gwen Stefani's 'Love.Angel.Music.Baby', 'Reise Reise' van Rammstein en 'The Cure' van The Cure. Verder: Pink Floyds 'Dark side of the moon', Marilyn Mansons 'Greatest hits', 'Emotive' van A Perfect Circle, de soundtrack van Shrek 2 en John Frusciante's 'Shadows collide with people'. Ook nog: een groot aantal Bruce Springsteen-tracks, Sasha's 'Revolver', een zwik Beatles(-covers) en de soundtrack van Need for Speed Underground 2. Als je het iets rustiger aan wilt doen: talloze ambient/lounge-albums, Beethoven en Mozart. Tot slot nog een grote open dir en tientallen tunes van tv-programma's. Als je je nu ietwat schuldig begint te voelen, download dan wat preken om weer in het reine te komen met jezelf. As always: wees er snel bij.

Araglin Woensdag 05 Januari 2005 at 8:46 pm | | sponstijd | Geen reacties

NG-PRO

De beste en meest bekende Nederlandse electro/EBM-groep is Angels & Agony, op de voet gevolgd door Grendel. Aan de zijlijn loopt NG-PRO zich echter al warm, klaar om in te vallen. Het duo werd begin 2000 opgericht en laat zich inspireren door onder andere Front 242 en Apoptygma Berzerk. Na twee demo's (die best wel goed waren) bracht de groep onlangs hun eerste volwaardige album 'Neo Omega' uit. Ik kan niet zeggen dat ik het album helemaal geweldig vind (vooral de vocalen zijn soms wat middelmatig), maar er zitten wel een paar erg goede tracks bij. Ik heb een zwak voor vocoders (een robotstemvervormer) en NG-PRO maakt tot mijn vreugde veelvuldig gebruik van die dingen. Een fijn nummer is het door gitaren gedreven 'Amy' (rechtsklikken en Save target as...). 'Coming home' is dan weer wat minder, maar evengoed niet slecht. Een bandje om in de gaten te houden.

peter Dinsdag 04 Januari 2005 at 11:48 pm | | review | Geen reacties

China

Zojuist luisterde ik wat Chinese mp3'tjes van onder andere Andy Lau, Ekin Cheng en Faye Wong; de muziek klonk (afgezien van het feit dat ik er niets van verstond) niet slecht, een beetje Sky Radio-achtig. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat bijvoorbeeld Andy Lau tot een van de meest bekende artiesten van China behoort en te vergelijken valt met onze Marco Borsato in het kwadraat.

Ergens is het toch wel raar; China telt 1,2 miljard inwoners en een bloeiende muziekindustrie, maar ik ken geen enkele Chinese popartiest die internationaal is doorgebroken. Alan Tam, Jay Chou, Nicholas Tse, CoCo Lee en Zhou Xun - nog nooit van gehoord, maar in China gevierde megasterren. Een rondje langs Chinese muzieksites (Popstation is grappig, maar onbegrijpelijk) maakte me niet veel wijzer, maar ik krijg de indruk dat de meeste muziek nogal braafjes is. Ik heb in ieder geval een onontgonnen muzieklandschap ontdekt om te verkennen...

peter Dinsdag 04 Januari 2005 at 12:24 am | | interessant | Geen reacties

Lijstje

Ik was eigenlijk niet van plan om een jaarlijstje te maken, maar per ongeluk floepte er gisteravond toch nog eentje uit. Sorry. Overal duiken de meest onzinnige lijstjes op, dus die van mij kan er ook nog wel bij. Deze tien albums zijn niet zozeer de beste van 2004, als wel de tien albums uit 2004 die de meeste tijd in mijn cd-speler hebben doorgebracht (en dat nog steeds doen): Nancy Sinatra - Nancy Sinatra, Sopor Aeternus - La chambre d'echo, Lais - Douce victime, Kassabian - Kassabian, Killers - Hot fuss, HERR - Es regnet das Leben heraus, John 5 - Vertigo, Franz Ferdinand - Franz Ferdinand, Interpol - Antics en Alan Jackson - What I do. Grootste flop vond ik 'Always outnumbered, never outgunned' van de Prodigy en dat afschuwelijke temerige geneuzel van die Jamie Cullum. Grootste verrassing was toch wel, op de valreep van 2004, het weergaloze comebackalbum van Nancy Sinatra.

Araglin Maandag 03 Januari 2005 at 9:14 pm | | lijstjes | Geen reacties

Sponstijd 2005!

Een nieuw jaar, een nieuwe maandag en een nieuwe sponspost! Om maar gelijk eens stevig van start te gaan: twee albums van de Finse viking metalformatie Ensiferum (aanrader!), vijf albums van Children of Bodom (geweldig gitaarwerk), twee albums van Finntroll (apart) en Kreators 'Enemy of God'. Moet het iets rustiger? Download dan drie Cafe del Mar-albums, een zomerse dance-mix of wat hiphop. Verder in de aanbieding: de Pixies live (10-06-2004), een heleboel Killing Joke, een optreden van Fleetwood Mac, h??l veel AC/DC, tracks van New Model Army en 'Different class' van Pulp. Tot slot: Ozric Tentacles' 'Jurrassic shift', 'Raising hell' van Run DMC en George Michaels 'Patience'. Mocht er niets leuks tussen zitten, hier, hier, hier, hier en hier vind je van alles wat. And last but not least: Abba's 'Happy New Year!' Zoals altijd: wees er snel bij - de links verdwijnen al als je er naar kijkt.

Araglin Maandag 03 Januari 2005 at 12:52 am | | sponstijd | Drie reacties

Kate Bush

Enige tijd geleden vroeg ik me af wat Tina Turner eigenlijk aan het doen was. Vrij weinig, zo bleek al snel. En zojuist vroeg ik me hetzelfde af over Kate Bush. Aan mijn muur hangt de hoes van haar onvolprezen debuut 'The kick inside' uit 1978. Bush heeft sindsdien acht albums uitgebracht (de laatste dateert uit 1993), en de laatste tijd was het behoorlijk stil rond de zangeres. Ze blijkt zich voornamelijk te hebben bezig gehouden met de opvoeding van haar zoontje Bertie en met beeldhouwen. Op een fansite las ik echter een persoonlijke boodschap van Kate Bush waarin ze meldde dat haar nieuwe cd medio 2005 zal verschijnen. En dat is goed nieuws. Vind ik dan. Als ik de lijst met gasten zie (wijlen Michael Kamen, London Metropolitan Orchestra, Emma Murphy, Susanna Pell en Peter Erskine) krijg ik de indruk dat het album vooral veel klassiek en jazz zal bevatten. Als ze maar niet de Norah Jones-kant opgaat...

peter Zondag 02 Januari 2005 at 11:47 pm | | interessant | Geen reacties

Nancy Sinatra

Het was zo'n beetje 34 jaar stil rond Nancy Sinatra (dochter van en de geschiedenis ingegaan dankzij 'These boots are made for walking'), maar ineens is ze er weer. En hoe. Nancy heeft de hulp ingeroepen van een leger bevriende artiesten (onder wie Bono en The Edge, Morrissey, Jon Spencer, Jarvis Cocker, Steven van Zandt) om op de valreep van 2004 nog even een meesterwerkje af te leveren. Haar album ademt in alles de sfeer van de jaren zestig (en de echo's van Nancy's vaste componist Lee Hazlewood zijn nooit ver weg), maar is tegelijkertijd hip en modern. Het openingsnummer 'Burnin' down the spark', een heerlijke cowboy ballad geschreven door Calexico, is al direct een geniaal hoogtepunt. Nancy Sinatra zet de 11 tracks compleet naar haar hand (af en toe doemt zelfs de vergelijking met Johnny Cash op) en als ik al kritiek heb, is het wel dat de cd met 38 minuten wel erg snel voorbij is. Briljant album.

Araglin Zaterdag 01 Januari 2005 at 11:33 pm | | review | Eén reactie

Alle bezoekers van Araglin.nl...

... wens ik een uiterst voorspoedig en muzikaal 2005!

Araglin Zaterdag 01 Januari 2005 at 3:14 pm | | overig | Eén reactie