Djumbo

Afgelopen zondagavond zat ik naar Top of the Pops te kijken, en zo halverwege het programma kwamen opeens drie vrolijke meisjes het podium opduikelen: Djumbo. Het trio komt over als een mix tussen K3, Aqua en Toybox - vrolijke kleuterdance, dus. Ik meende in de single 'Eyahe (ik wil met jou)' de vingerafdruk van producers Bolland & Bolland te bespeuren (vooral een verre Wow!-echo). Uitsluitsel hierover vond ik niet, maar wel iets anders; Djumbo blijkt namelijk in de markt te zijn gezet door supermarktketen Jumbo als een manier om de supermark te promoten (en allerlei merchandise te slijten natuurlijk). Djumbo bestaat uit drie medewerksters van de Jumbo-vestigingen in Goes, Arnhem en Sint-Michielsgestel. Lotte, Lindsy en Svenja hebben al twee hits gescoord, dus het lijkt me een geslaagde reclamestunt - commercie en muziek naadloos verstrengeld. Op de officiële site wordt overigens met geen woord gerept over de supermarkt, grappig.

peter Maandag 28 Februari 2005 at 10:37 pm | | interessant | 53 reacties

Sponstijd

Het is maandag en dat betekent sponstijd! Om te beginnen drie albums van het Duitse Ubass (aanraders; fijne downtempo dance, met een scheutje lounge, jazz en intelligent techno), de uitstekende soundtrack van de film 'School of Rock' vol met legendarische rocktracks, een album van Pink Floyd, Morcheeba's 'Charango' (meer in de parent directory), 'Antics' van Interpol, een concert van Radiohead en 'The Bends' van dezelfde groep, de grootste hits van R.E.M. en Rammsteins 'Mutter'. Verder: deze fijne open dir (met onder andere Mozart, Eva Cassidy en Ace of Base), 'Standing on the Shoulders of Giants' van Oasis, 'Psalm 69' en 'The Mind is a terrible Thing to taste' van Ministry, Keith Urbans 'Golden Road' (aardige country), een heleboel rap, en tot slot wat White Stripes live. As always: wees er snel bij! Als bepaalde links niet meer werken, ligt dat niet aan mij, maar aan de overige sponsers... Zo lang de bandbreedte strekt!

Araglin Zondag 27 Februari 2005 at 11:45 pm | | sponstijd | Drie reacties

Don Giovanni

Don Giovanni wordt wel de opera der opera's genoemd. Mozart schreef deze opera in 1787 in opdracht van de stad Praag. Het nichtje van de keizer trad in het huwelijk en dat moest natuurlijk luister bij worden gezet met een heuse opera. Nu kun je het wel aan Mozart overlaten om met iets raars op te proppen te komen, want voor deze gelegenheid schreef hij een opera rond Don Juan, de meest legendarische vrouwenversierder ooit - niet bijster geschikt voor een huwelijk natuurlijk. Don Giovanni was een groot succes, en de opera groeide in de daarop volgende eeuwen uit tot een mijlpaal. Choreograaf Krzysztof Pastor maakte een groot, verhalend Don Giovanni-ballet voor Het Nationale Ballet - bijzonder, want zoiets was nog niet eerder gebeurd. Enfin, zaterdagavond reizen mijn vriendin en ik af naar het Amsterdamse Muziektheater om de dansende Don Giovanni met eigen ogen te aanschouwen. Meer Mozart hier.

peter Zaterdag 26 Februari 2005 at 12:01 pm | | concerten | Geen reacties

Anthony & The Johnsons

Zondagavond in RAM een portret van Antony & The Johnsons. Onlangs bracht de groep rond de androgyne Antony hun nieuwe album 'I Am A Bird Now' uit, met gastbijdragen van onder andere Lou Reed, Boy George en Rufus Wainwright. Documentairemaker Jos van den Bergh zocht de zanger op in New York: "Toen we 's ochtends met de filmploeg bij zijn huis aanbelden, mochten we eerst niet naar boven komen. Uiteindelijk werd er toch geen andere locatie gevonden. Achteraf begrepen we waarom hij ons eerst niet binnen wilde hebben. We mochten hem alleen in het hoekje bij zijn bed filmen. De rest van zijn kamer van drie bij vier had slechts een wastafeltje en lag verder vol met rommel. Zijn bed is een soort kattenbak, waar hij op zit." Antony maakt prachtige liedjes, met een vaak surrealistische en cabaret-achtige ondertoon en heeft in undergroundkringen al een ware cultstatus. Tijd voor een doorbraak dus. (Ned 3, 19:13 uur)

peter Vrijdag 25 Februari 2005 at 11:52 pm | | interessant | Geen reacties

Jennifer Lopez

Ik heb weinig met Jennifer Lopez; ik vind haar muziek niet slecht, maar ook niet goed. Ik vind er eigenlijk helemaal niets van. Genoeg reden dus om mijn mening eens bij te stellen en haar nieuwe album 'Rebirth' eens op te zetten terwijl ik mezelf bezighield met de afwas. Na ongeveer een half uurtje besloot ik nog maar eens te beginnen met haar album, want ik had er helemaal niets van mee gekregen. Flinterdunne r&b-pop die het ene oor in en het andere uitgaat. Wat me opvalt is dat Jennifer Lopez absoluut geen goede zangeres is, en zich nogal jengelend en geknepen door de nummers heen werkt. Zo af en toe duiken er wat rappers op (Fat Joe en Fabolous) om het geheel een scherp randje te geven. 'Rebirth' is een aalglad album, dat op geen enkele manier blijft hangen. En wat ik nu van Jennifer Lopez vind? Nog steeds niets, om eerlijk te zijn  - het is leuker om alle roddels over haar te volgen dan naar haar te luisteren...

Araglin Donderdag 24 Februari 2005 at 9:28 pm | | review | Twee reacties

Michael Bublé

Nu weet ik ook wel dat de Canadese Michael Bublé al jaren bezig is met jazz en dat zijn albums niet zijn bedoeld om snel te cashen of te profiteren van een hype, maar ik begin al die loungy knisperend haardvuur-covers van ratpack-klassiekers een beetje zat te worden. Na Robbie Williams, Westlife en Jammie Cullum (en in iets mindere mate Norah Jones) zingt ook Michael Bublé zijn nieuwe album 'It's time' vol met versies van 'Fly me to the moon', 'I've got you under my skin', 'Try a little tenderness' en noem ze allemaal maar op. Hij doet het weliswaar erg goed (en in ieder geval stukken beter dan die bereslechte uitvoeringen van Westlife), maar steeds val ik halverwege een nummer in slaap. Nu ja, bij wijze van spreken dan. Het is natuurlijk prima dat die klassiekers (opnieuw) onder de aandacht worden gebracht, maar is het nu zo moeilijk om eens wat nieuwe nummers te schrijven? Nu is het allemaal wel heel erg Sky Radio...

peter Woensdag 23 Februari 2005 at 10:52 pm | | review | Eén reactie

Sponstijd

Even een sponspostje om deze besneeuwde woensdag door te komen. Om te beginnen een fijne klassieke open dir, met onder meer het prachtige Das wohltemperierte Klavier van Bach, uitgevoerd door Angela Hewitt. We blijven in de klassieke sferen met Carmina Burana van Carl Orff, en een verzamelaar met rustgevende Keltische klanken: Celtic Planet vol. II (in de parent directory onder meer The Celts van Enya en The Chieftains). Verder: A night a the hip-hop opera van de Kleptones, Alicia Keyes - Remixed & unplugged in A Minor (zip), de dubbelaar Streets disciple van Nas, twee albums met liedjes uit Walt Disney-films (hier en hier). Tot slot een aantal metaltracks van onder andere Children of Bodom en Cradle of Filth (de meeste mappen zijn leeg, dus enig klikwerk is vereist) en The Arcade Fire, een Canadese band die op punt van doorbreken staat in Nederland. As always: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt!

peter Woensdag 23 Februari 2005 at 10:59 am | | sponstijd | Drie reacties

Apocalyptica

Het is interessant om te zien hoe de carri?re van het Finse Apocalyptica zich ontwikkelt. Op hun debuut uit 1996 speelden de vier cellisten covers van Metallica-nummers. Met hun tweede album breidde de groep hun repertoire uit met Slayer en Sepultura en op hun derde cd waren eigen composities te vinden. Eind vorig jaar verscheen het vierde Apocalyptica-album, dat behoorlijke ruig klinkt, met de nodige ronkende gitaren en beukende drums. Grootste nieuwigheid is echter de toevoeging van zang, in de vorm van The Rasmus-voorman Lauri Ylonen en HIM-zanger Ville Valo. Ik vind alleen dat die twee nogal overdreven dramatisch zingen. De instrumentale tracks (zoals het lekkere 'Quutamo' en het romantische 'Farewell') vormen dan ook de hoogtepunten van het album. En gelukkig zijn die in de meerderheid. 'Apocalyptica' zou wel eens de grote doorbraak voor het Finse viertal kunnen zijn. Cellorock in optima forma!

Araglin Dinsdag 22 Februari 2005 at 11:38 pm | | review | Drie reacties

Tachtig

Ik ben een kind van de jaren tachtig. Hoewel, in 1980 was ik vijf. Goed genoeg, denk ik dan maar. De webmaster van 80sound heeft de jaren tachtig wél helemaal bewust meegemaakt: "In 1980 was ik 16, en nog steeds koester ik een groot deel van de muzikale genres die tijdens dat decennium geboren zijn, alsmede het algemene gevoel dat ermee gepaard gaat. Op 80sound vind je mijn favoriete muzikale genres uit dat decennium terug.'' En dat levert een aardige site op, met biografieën over bekende (jaren tachtig-)artiesten, uitleg over diverse genres, wat cd-recensies, muziekfragmenten en een keurig rijtje links. Enige nadeel is dat sommige teksten nogal nadrukkelijk zijn gebaseerd op de Oor Popencyclopedie. En nu ik toch aan het linkspammen ben, de Engelse site Pure80's Pop en de Top 80 van de jaren 80, ooit eens verschenen in Het Parool, zijn eveneens aardige sites voor de nostalgici onder ons.

peter Dinsdag 22 Februari 2005 at 10:22 pm | | flashback | Geen reacties

Men At Work

Ik heb er nu een al paar keer mee in mijn handen gestaan, maar op de een of andere manier komt het er maar niet van om 'The best of Man At Work' daadwerkelijk aan te schaffen. Afgelopen weekend zag ik de compilatie liggen bij de V&D, maar werd ik afgeleid door 'The best of Saxon' voor een luttele 4 euro - een fijne heavy metal-cd met een hoog Spinal Tap-gehalte. De volgende keer dan maar...

Men At Work ging de muziekgeschiedenis in dankzij die ene wereldhit, het aanstekelijke 'Down Under' uit 1982. De groep werd begin 1979 in Sydney opgericht door de oorspronkelijk Schotse Colin Hay (zang, gitaar) en Ron Strykert (zang, gitaar). Al snel werd de groep uitgebreid met John Rees (bas), Greg Ham (saxofoon, fluit, keyboard) en Jerry Speiser (drums). In de daaropvolgende twee jaar trad de groep overal in Australië op, om uiteindelijk in 1981 een contract te tekenen bij platenmaatschappij Columbia. In het najaar van 1981 verscheen de eerste single 'Who Can It Be Now', gevolgd door het debuutalbum 'Business as Usual' (1982). Zowel de single als het album (gevuld met vrolijke The Police-achtige deuntjes en een snufje rock en wave) werden een groot succes.

De Nederlandse radio pikte de groep begin 1982 op en de Nederlandse afdeling van Columbia besloot het vrolijke nummer 'Down Under' op single uit brengen. Nog voordat iemand in Europa van Men At Work had gehoord, stond de groep in april al hoog in de Nederlandse hitlijsten. 'Business as Usual' werd in de zomer in Amerika uitgebracht en met 'Who Can It Be Now' en 'Down Under' scoorde Men At Work kort achter elkaar twee Amerikaanse nummer 1-hits. En ook in Engeland deden het album en de twee singles het meer dan uitstekend. In Nederland bleef 'Who Can It Be Now' echter steken in de tipparade.

Het tweede album van Men At Word was al opgenomen in de zomer van 1982, maar vanwege het grote succes van het eerste album werd besloten de release een jaar uit te stellen. Toen 'Cargo' (1983) uiteindelijk uitkwam, ging Amerika opnieuw overstag en de scoorde de groep top 1-hits met 'Overkill' (ook een hit in Nederland) en 'It's A Mistake'. Men At Work tourde vervolgens samen met The Clash en The Stray Cats uitgebreid door Amerika, om er vervolgens een jaartje tussenuit te gaan. Tijdens deze rustperiode verlieten Spesier en Rees de groep. Hun plaats werd op het derde album 'Two Hearts' uit 1985 ingenomen door sessiemuzikanten. Hoewel het album relatief goed verkocht in Amerika en Engeland, slaagde de formatie er niet meer in om in de hitlijsten te belanden en in het najaar van 1985 ging de groep uit elkaar. Hay waagde zich aan een solocarrière, maar geen van zijn twee soloalbums - 'Looking for Jack' (1987) en 'Wayfaring Sons' (1990) werd een succes. Gedurende de jaren negentig bleef hij echter platen maken, die alleen in Australië verkrijgbaar waren. Toen in 1998 het Men At Work live-album 'Brazil' verscheen, maakten Hay en Ham bekend dat ze groep weer nieuw leven hadden ingeblazen. Het succes van weleer is echter voorbij en de groep begeeft zich voornamelijk in het 'golden oldies'-circuit, terwijl Hay nog regelmatig solo-albums uitbrengt. Geen idee hoe die klinken.

En de volgende keer als ik die verzamelaar weer zie liggen, neem ik 'm mee! En o ja, 'Overkill' (rechtsklikken enzo) blijft een fijn nummer!

peter Maandag 21 Februari 2005 at 10:21 pm | | bio | Geen reacties

Sponspost

Maandag sponsdag! Om te beginnen wat obscure Nederlandse punkbandjes, 'Nine lives' van Aerosmith, het nieuwe album van The Prodigy, een aardige compilatie met classic rock, System of a Downs 'Steal this album', Korns 'Take a look in the mirror', de 'Singles collection' van No Doubt, Radioheads 'The bends' en wat live tracks van Deep Purple. Verder in de aanbieding: vieze (lees: schunnige) Nederlandstalige liedjes, 'Fallen' van Evanescence, een heleboel Smashing Pumpkins, wat klassiek om tot rust te komen, U2's 'How to dismantle an atomic bomb', 'Jurassic shift' van de Ozric Tentacles, de soundtrack van 'The Bodyguard', wat tracks van Sting en Elvis Presley, Aphex Twins 'Drukqs' en 'The very best of The Byrds'. Tot slot heeft het evenementenbureau Aeon-Events alle muziek die zij gebruiken online gezet - dat betekent een hoop disco en niets-aan-de-hand-pop. As always: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt!

peter Zondag 20 Februari 2005 at 11:50 pm | | sponstijd | Eén reactie

Moon River

Even helemaal niets; kopje cappuccino, croissantje, pantoffels aan en luisteren naar tien verschillende versies van de bekende evergreen 'Moon River' van Henry Mancini. Een zipje met de tracks en een alleraardigst hoesje is hier te downloaden (192 kbps, 40 MB). Verwacht geen hippe dance-versies, maar authentieke easy listening uit de jaren zestig (compleet met orgels, kekke strijkarrangementen en koortjes), uitermate geschikt om je collega's of visite weg te jagen. Twee van de leukste versies zijn de opzwepende orgelversie van Bruce West en de jazz/bigband-uitvoering van de Brass Ring.

'Moon River' is geschreven in 1961 als 'theme' voor de klassieker 'Breakfast at Tiffany's'. Henry Mancini (1924-1994) heeft talloze evergreens op zijn naam staan, waaronder 'Theme from Pink Panther', 'Peter Gunn' en 'Mr. Lucky' en sleepte tijdens zijn indrukwekkende carrière maar liefst vier Oscars en twintig Grammys in de wacht.

peter Zaterdag 19 Februari 2005 at 12:51 am | | flashback | Eén reactie

Moby

Sober en onopgesmukt. Dat is het eerste dat me te binnen schiet na beluistering van Moby's nieuwe album 'Hotel'. De cd lijkt maar weinig op de uiterst succesvolle voorgangers 'Play' (1999) en '18' (2002); er is geen sample te bekennen en Moby heeft de meeste nummers zelf ingezongen. De tracks bestrijken een breed spectrum, van ballads (heerlijk zwoel gezongen door Laura Dawn), downtempo dance, gruizige rock en sfeervolle instrumentaaltjes zoals we die kennen van '18'. Moby is niet 's werelds beste zanger, maar zijn stem past wonderwel bij de vaak fragiele en 'kleine' liedjes. 'Hotel' komt over als een album dat Moby puur voor zijn plezier heeft opgenomen, waarbij hij zich niets heeft aangetrokken van trends en modegrillen. Geen wereldplaat (zo klinken de uptempo tracks als 'Very' nogal gedateerd), wel integer. 'Hotel' ligt vanaf 16 maart in de winkels; de eerste oplage gaat vergezeld van een instrumentale bonus-cd.

peter Vrijdag 18 Februari 2005 at 11:44 pm | | review | Twee reacties

Muziektermen

De Nederlandse musicus en schrijver Kees van Hage heeft een uitgebreide en nuttige lijst online gezet met Nederlandse muziektermen, met telkens een vertaling in het Engels. Ook wordt steeds in fonetisch schrift weergegeven hoe de Engelse term moet worden uitgesproken. Of je nu wilt weten hoe een darmsnaar in het Engels precies wordt genoemd ('catgut string') of hoe je het woord voor 'discotheek' in die taal spelt ('discotheque'), Van Hage biedt het antwoord. Of in de woorden van de maker zelf: ''Muziektermen Nederlands-Engels is bedoeld om de gebruiker snaren en een stemsleutel aan te reiken in de vorm van Engelse muziektermen en de fonetische weergave van de uitspraak. Muziektermen kan ook van nut zijn voor buitenlandse musici, al of niet met kennis van het Nederlands, en voor niet-musici die in hun beroep met muziek te maken hebben. En er zijn zelfs mensen die voor hun plezier in een woordenboek grasduinen.''

peter Vrijdag 18 Februari 2005 at 12:38 pm | | interessant | Eén reactie

New Order

Na 'Get Ready' uit 2001 levert New Order eindelijk weer een teken van leven af: het nieuwe album 'Waiting for a Siren's Call'. En hè, wat is dat toch lekker - alsof je thuiskomt en in een paar vertrouwde warme pantoffels schiet. De baslijntjes van Peter Hook en de karakteristieke stem van Bernard Summer klinken als vanouds, maar New Order slaagt er toch in om fris en eigentijds over te komen en moderne electronica te mengen met hun herkenbare sound. 'Waiting for a Siren's Call' kent geen enkel zwak nummer (dat op zich is al een hele prestatie) en bijna een uur lang wordt het tempo flink hoog gehouden - met als afsluiter het punk-achtige 'Working Overtime'. Heb ik nog wat te zeuren? Nou, eigenlijk niet. 'Waiting for a Siren's Call' is een uitermate fijn album, dat eind maart in de (online) muziekwinkels is te vinden. Luister naar de nieuwe single 'Krafty' (rechtsklikken en Save target as).

peter Donderdag 17 Februari 2005 at 11:36 pm | | review | Drie reacties

DJ Prince

Mash-ups (oftewel: bootlegs) zijn lang niet meer zo hip als een jaar of drie geleden, maar zo af en toe duiken er nog steeds juweeltjes op. 'Drop it like it's hot' van Snoop Doggy Dogg vind ik een nogal saai nummer, maar als je het mixt met Eddie Cochrans klassieker 'C'mon Everybody' uit 1958 wordt het opeens een vrolijke en opzwepende track. Je moet er maar opkomen. Verantwoordelijk voor deze mash-up is ene DJ Prince, die, zo te zien aan zijn site, uit Noorwegen komt. Op djprince.no vind je een groot aantal uitstekende mixen die zeker de moeite van het downloaden waard zijn (met een bitrate van 192 kbps). Zo luister ik nu naar 'The 80's Puzzle Mix' - ruim een uur lang de leukste hits uit de jaren tachtig naadloos aan elkaar gemixt. Daar kan Ben Liebrand nog een puntje aan zuigen... Om het je gemakkelijk te maken: 'C'mon everybody drop it like its hot' en 'The 80's Puzzle Mix' - de rest is te vinden in de downloadsectie.

peter Woensdag 16 Februari 2005 at 11:00 pm | | flashback | Eén reactie

Björk

Gelezen op Music for Robots: Zangeres Björk schijnt een groot liefhebber te zijn van death metal en regelmatig een optreden van onder andere Cannibal Corpse te bezoeken. Een van haar favoriete bands is Carcass. De grindscore-oervaders gooiden in 1996 de handdoek in de ring, maar niet voordat ze Björks 'Isobel' (rechtsklikken en Save target as) eens onder handen hadden genomen. De remix was te vinden op de Engelse versie van de single 'Hyperballad'. Björk noch Carcass was erg tevreden, maar ik vind deze remix toch wel erg fijn; zeker met 'Medulla' in mijn achterhoofd. Dat was een eigenaardig experimenteel album, waarop de IJslandse zangeres de grenzen van de menselijke stem verkent. Apart en hoogst eigenzinnig, maar ik kreeg er voornamelijk de kriebels van. En als je je je overigens afvraagt wat voor muziek Carcass nu eigenlijk maakt, zet je schrap en luister naar de klassieker 'Corporeal Jigsore Quandary'.

Björk

peter Woensdag 16 Februari 2005 at 9:04 pm | | overig | Eén reactie

GrenzWellen

Enige tijd geleden schreef ik over Shadowtrax, een downloadportal voor 'schwarze Musik'. Oftewel: muziek die zo ruwweg in de genres gothic, industrial, metal en EBM te verdelen valt. In alle stilte was de site echter van de aardbodem verdwenen. Zojuist stuitte ik op GrenzWellen, een Duitse muzieksite met onder meer een downloadportal. Enthousiast spitte ik de winkel door en het aanbod viel me alleszins mee; Alphaville, Clan of Xymox en Sara Noxx om de meest bekende namen eens te noemen. Een leuk initiatief en de prijzen zijn best schappelijk: 9,95 voor een compleet album en gemiddeld 99 cent voor een los nummer. Toen ik me wilde registreren bleek dat de site slechts toegankelijk is voor Duitsers - en dat is jammer. Als je de genrelijsten van bijvoorbeeld iTunes doorspit kom je heel veel eigenaardigheden tegen, maar black metal, industrial of gothrock vind je nog steeds alleen bij de betere p2p-diensten. Zo schiet het niet op natuurlijk.

peter Woensdag 16 Februari 2005 at 4:37 pm | | interessant | Geen reacties

Sponstijd

Maandag sponsdag! En om maar direct stevig van start te gaan: 'The Best of Marilyn Manson', een hoop tracks van Rammstein, 'Nativity in Black ? A Tribute to Black Sabbath' (zip-bestand) en vijf albums van Graveworm. Doe je het liever iets rustiger aan, luister dan naar 'The Celts' van Enya, een heleboel klassiek of 'Trip-hop Reconstruction' van Portishead. Verder nog in de aanbieding: 'Images and Words' van Dream Theater, een album van Good Charlotte, de albums 'Theli' en 'Voivin' van Therion (aanrader!) en voor de zoveelste keer het debuut van Kasabian. Tot slot wat eigenaardige Nederlandse bands, tientallen game-soundtracks (onder andere Battle Arena Toshinden, Castlevania, Final Fantasy en Gran Turismo), 'Black Sunday' van Cypress Hill en Joss Stone's 'Mind, Body & Soul' (zip-bestand). As always: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt. Mocht je zelf iets gevonden hebben, drop de links gerust in de comments.

peter Maandag 14 Februari 2005 at 1:05 pm | | sponstijd | Drie reacties

Tristania

 Na drie jaar verscheen vorige maand eindelijk het nieuwe Tristania-album 'Ashes'. De Noorse groep staat bekend om hun bombastische metal, waarbij de lieflijke stem van Vibeke Stene afgewisseld wordt met agressieve grunts en gitaren. Het vorige album 'World of Glass' was best okee, met een hoop koorwerk, samples en tempowisselingen. Met hun vierde cd doet de groep een stapje terug; de koren en bombast zijn verdwenen en 'Ashes' is meer een 'gewoon' metal-album geworden: grunts, laaggestemde gitaren, Clannad-achtige passages, zangeres- je kent het wel. Stene doet haar best, maar op 'Ashes' wordt eens te meer duidelijk dat ze maar een matige zangeres is. Tristania doet af en toe denken aan Lacuna Coil, vroege The Gathring (en zelfs een beetje aan Opeth). Het blijft allemaal heel gemiddeld, en nergens heb ik het gevoel naar een écht goed album te luisteren. Oordeel zelf: 'Equilibrium' (RealAudio-formaat).

peter Zondag 13 Februari 2005 at 1:00 pm | | review | Drie reacties

Zombies

Plaatjes Boekjes in Hilversum is van origine een tweedehands stripwinkel, maar tegenwoordig kun je er van alles kopen, variërend van jaargangen Playboy, dvd's, cd's, spelletjes voor diverse consoles en boeken. Je moet het wel treffen, en dat was vandaag het geval. De buit: Saxon - 'The best of', Mystic Prophecy - 'Regressus', Whispering Gallery - 'Like a Dream of Neverending Beauty' en de films 'Stacy' (oftewel: 'Attack of the Schoolgirl Zombies') van regisseur Naoyuki Tomomatsu, 'Meat Market' (de achterflap: 'Bizarre medische experimenten hebben van mensen kannibalistische zombies gemaakt') en 'Jigsaw' (op de flap: 'Dit lijd tot een gruwelijke dood voor iedereen, in de vorm van hun eigen angst' - spelfouten keurig overgetypt). Als dit geen B-films meer zijn, dan weet ik het niet meer. Sterker nog: Z-films lijkt me een betere benaming. Heb ik al gezegd dat ik een zwak heb voor slechte horrorfilms?

peter Zaterdag 12 Februari 2005 at 11:37 pm | | overig | Eén reactie

Patatje Metal

Zo kom je nog eens wat tegen tijdens een avondje surfen: Patatje Metal, oftewel de Vijf Metalen Ruiters van de Apocalyps, een Nedermetalformatie die vooral in Brabant erg bekend schijnt te zijn. Ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord. De groep overgiet bekende Nederlandstalige hits met een rocksausje, wat erg grappige resultaten oplevert. Patatje Metal bestaat uit Nico Haat, BEEST, Vader Macabraham, Denny Antichristiaan en zanger Marco Borsatan (ik moest hard lachen toen ik het las). De groep neemt zichzelf totaal niet serieus en hoewel ik moet denken aan Bertus Staigerpaip en de W.C. Experience (twee uiterst stomme bands) klinkt Patatje Metal best wel lekker en lijkt het allemaal meer naar Jovink en de Voederbietels te neigen. Luister naar de Circus Custers-cover 'Verliefd', afkomstig van de op 26 februari te verschijnen nieuwe cd. Ik ben benieuwd of de rest van het album net zo leuk is... (Via Dertigers)

peter Vrijdag 11 Februari 2005 at 11:45 pm | | interessant | Vier reacties

downTHEMall

De laatste tijd krijg ik regelmatig mailtjes van mensen die me vragen hoe ze bestanden in een directory in één keer kunnen downloaden, zonder steeds de RSI-opwekkende handeling rechtermuisknop en 'Save target as' te hoeven uitvoeren. En aangezien ik graag met mijn lezers meedenk, hierbij de oplossing: gebruik de gratis browser Firefox en installeer vervolgens de extensie (Firefox-jargon voor plugin) downTHEMall. Vervolgens kun je met een simpele muisklik alle bestanden op een pagina in een vooraf ingestelde map downloaden. Als je een filter maakt op basis van mp3, wma en ogg, worden automatisch alle muziekbestanden eruit gevist. Makkelijk toch? Je hebt er geen omkijken meer naar; en je harde schijf loopt automatisch vol. Handig als een dir tamelijk veel bestanden bevat, zoals de 'Singles Collection' van de Rolling Stones of een heleboel klassieke muziek. En ere wie ere toekomt: dank voor de tip Joost!

peter Donderdag 10 Februari 2005 at 10:02 pm | | interessant | Eén reactie

Sponstijd!

Zo. Eindelijk eens tijd om ongestoord mijn harde schijf vol te kunnen sponsen. Om te beginnen: Fear Factory's 'Archetype', een heleboel tracks van Dillinger Escape Plan en talloze rap- en hiphoptracks. Verder nog: een vrolijke compilatie met verschillende zomerhits, het uitstekende 'Hot fuss' van The Killers, 'Fallen' van Evanescence, een groot aantal Beatles-tracks (waaronder de 'Anthology'-box), het relaxte 'Dummy' van Portishead, 'Renegades' van Rage Against the Machine en De La Souls '3 Feet high and rising'. En om een mooi einde aan deze post te breien: Tools 'Undertow', 'Core' van The Stone Temple Pilots, 'Greatest hits' van Jamiroquai, een heleboel Ladytron (aanrader voor wie van retro-dance en oude spelconcoles houdt) en het nieuwe album van The Prodigy. Tot slot: een fijne open dir met klassieke muziek (Bach, Beethoven en andere giganten). As always: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt.

Araglin Woensdag 09 Februari 2005 at 9:05 pm | | sponstijd | Eén reactie

Schnappi rockt

Even snel tussendoor (later op deze woensdag volgt een reguliere sponspost): de Schnappi-rockversie! (rechtsklikken en Save target as). De bitrate is beroerd (een schamele 60 kbps), maar dat mag de pret niet drukken. Geinige cover, en zo'n beetje precies op tijd want die vrolijke krokodil begint m'n neus uit te komen. Net zoals die wijsneus van een Joy Gruttman - ik zag haar zelfs al bij Top of the Pops voorbij huppelen. Overigens staat deze versie bekend als de Rammstein-variant, maar zij hebben maar weinig met deze cover te maken gehad. Achter deze versie zit Jurgen Kerbel (de 'Duitse Robert Paul'), die naast een Rammstein-versie ook onder andere Falco-, Gehard Schroder-, Tarkan-, Scooter- en Vader Abraham-mixen van Schnappi heeft gemaakt. Je vindt fragmenten (samen met het origineel) op deze site. Zo, en nu is het klaar met die krokodil! Ik vind het tijd worden voor een nieuwe hype. Grindcore ofzo.

peter Woensdag 09 Februari 2005 at 12:43 am | | sponstijd | Eén reactie

Village People

Als ik echt niet meer weet wat ik moet draaien, pluk ik vaak een willekeurig cd'tje uit de kast. En zo stond ik zojuist met 'The best of The Village People' in handen. 'Y.M.C.A.' en 'In the Navy' zijn natuurlijk uitgekauwde disco-klassiekers, maar nummers als ‘San Francisco (You Got Me)’ en ‘Can’t Stop the Music’ slagen er nog steeds in om mijn voetjes van de vloer te krijgen. Als ik zo het hoesje bestudeer vraag ik me in hemelsnaam af hoe deze groep in hemelsnaam ooit zo populair heeft kunnen worden. Het begon allemaal in 1977. De Amerikaanse producer Jacques Morali besloot een groep op te zetten bedoeld voor een homoseksueel publiek ‘ een gat in de markt volgens Morali. Hij peuterde een platencontract los bij Casablanca en ging toen op zoek naar de juiste leden.

Na enkele weken zoeken had Morali de line-up compleet: Felipe Rose, Randy Jones, David Hodo, Glenn Hughs en Victor Willis (de enige die echt kon zingen). Songwriters Phil Hurtt en Peter Whitehead werden ingeschakeld om nummers te schrijven met een seksuele en bij vluggen schunnige ondertoon. Maar aan een band zonder imago heb je natuurlijk maar weinig, en Morali besloot dat elke Village People zich een bepaalde 'look' moest aanmeten. Aangezien de voormalige stripdanser Rose tijdens optredens steevast gekleed ging in een indianenpakje, lag zijn keuze voor de hand. De overige leden kropen in de huid van een cowboy, soldaat, agent en bouwvakker.

Lees meer »

peter Maandag 07 Februari 2005 at 11:47 pm | | bio | Twee reacties

Sponstijd

Maandag sponsdag! En voor degenen die in virtuele slaapzakken voor de deur hebben gewacht: ja, ik was er inderdaad vroeg bij. Om te beginnen de nieuwe Chemical Brothers 'Push the button', de soundtracks van 'Kill Bill 1' en 'Kill Bill 2', Enya's 'The Celts' en 'Celtic Planet volume 2' en wat eigenaardige techno/dance in deze dir. Verder nog in de aanbieding: 'The rivers runs red' van Life of Agony, wat metal (vooral veel Inflames) en Spaanstalige muziek, 'Paris Lounge 2', een album van The Strokes, een live-optreden van Interpol en wat relaxte tracks van Kruder & Dorfmeister (in de parent directory veel en veel meer). Tot slot nog het eigenzinnige 'Agaetis byrjun' van Sigur Ros, Pink Floyds 'The division bell' (dat vindt vast wel iemand leuk) en in dezelfde dir vind je onder andere 'Doggystyle' van Snoop Doggy Dogg. As always: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt... Bonus: 250 varianten van 'House of the rising sun'.

peter Zondag 06 Februari 2005 at 11:21 pm | | sponstijd | Geen reacties

Enthroned

De meeste (black) metalbands meten zich een imago aan waar ik erg om kan lachen. Mannen met schmink op hun bakkes, zou mijn vriendin zeggen. Ik heb echter het gevoel dat je over het Belgische Enthroned geen grappen moet maken - voor je het weet staan ze bij je op de stoep... Eind vorig jaar verscheen hun zesde album 'Xes Haereticum' ('666ste ketter'), en zoals je aan de titel kunt zien laat zanger Nornagest zich van zijn vrolijkste kant zien. Rode draad op het album vormt de strijd tegen het Christendom, Christelijke dogma's en steunbetuigingen aan Satan. Satan? Jawel, de leden van Enthroned zijn overtuigd Satanist. Of zoals Nornagest het vertelt: ''Satanisme is mijn leven. Ik beleef het elke dag. Het zit in mijn bloed vanaf mijn geboorte. Je hebt de zwarte vlam of je hebt 'm niet.''

"Sommige mensen kost het tijd om hun vlam van Molok te ontdekken. Ik draag hem al mijn hele leven bij me. Ik doe rituelen, soms met bloed. Ik ben in gemeenschap met de emanatie Shaitan, de kracht van Satan. Mijn zwarte bloed heeft zijn weg gevonden. Ik leef in harmonie met mijn ziel, geest en lichaam en ben verlicht door de tronen van de duisternis.'' (Aardschok, januari/februari 2005).

Juist ja. En wat krijgen we dan te horen op 'Xes Haereticum'? Snoeiharde black/thrash metal, met lichtelijk melodieuze gitaarsolo's en het min of meer verstaanbare gekrijs van Nornagest. Het album had gerust vijf of tien jaar geleden kunnen verschijnen - tijdloze metal dus, waar weinig mis mee is en net zo veel over valt te vertellen. Het leukste vind ik nog het feit dat Enthroned zich zo uiterst serieus neemt: ''Om in een black metalband te kunnen zitten, moet je 'into' satanisme en occultisme zijn. Anders ben je een nepper. En de meeste black metalbands zijn nep. Die gebruiken satanisme als gimmick. Omdat het zo cool is om duistere teksten te zingen en je gezicht wit te verven.'' Ik heb in ieder geval mijn buren een aangename avond bezorgd. Luister naar 'Dance of a thousand knives' (zip-bestand).

Overigens, voordat daar misverstanden over ontstaan, ik heb niets met het satanisme. Ik vind echter wel dat iedereen mag zeggen (of in dit geval krijsen) wat hij wil.

peter Zaterdag 05 Februari 2005 at 10:44 pm | | review | Vier reacties

Spam

Nu is dit natuurlijk een uiterst populaire site (ahum), maar 140 reacties in een paar uur tijd is verdacht. Araglin.nl bleek volgespamd te worden met irritante poker- en casino-reclame. Als een volleerd spamtuinier ben ik vervolgens aan de slag gegaan met zogeheten 'black lists' en wat dies meer zij, en in ieder geval is de stortvloed aan spam voorlopig een halt toe geroepen en niet meer zichtbaar in het blokje 'Laatste reacties'.

Ik vraag me echter af wat die spamboeren willen bereiken met hun acties; positieve reclame is het niet, en volgens mij bezoekt niemand uit vrije wil sites die op een dergelijke drammerige manier gepromoot worden. Bovendien slaan de teksten helemaal nergens op. Overgens: reacties waarin woorden als 'poker', 'casino' en 'Texas' voorbijkomen, worden nu geblokkeerd. Om dit te testen zal ik eerdaags eens iets schrijven over de countrygroep Little Texas...

En op speciaal verzoek: 'Masters of Chant 1' van Gregorian.

Admin Zaterdag 05 Februari 2005 at 3:18 pm | | overig | Drie reacties

Sponstijd

Even een klein sponspostje tussendoor. Zo vlak voor het weekend is dat nooit weg natuurlijk. Om te beginnen: 'The black album' van Jaz-Z, Rammsteins 'Mutter', tracks van Tupac Shakur en de soundtrack van 'Hellraiser'. Verder in de aanbieding: videoclips van Weezer (erg leuk!), Royksopps 'Melody AM', nog maar weer een keertje het debuut van Keane, een heleboel DJ Tiësto, 'Animosity' van Sevendust, het aardige debuutalbum van The Scissor Sisters, het bizarre 'Has been' van William 'Captain Kirk' Shatner, wat albums van The Cure, nummers van R.E.M., een heleboel Arcade Funeral (op het punt van doorbreken in Nederland) en van alles wat. En om sfeervol af te sluiten, de soundtracks van 'Halo 2', 'Beyond good and evil' en 'Age of Mythology III: The wolf age'. As always: wees er snel bij - hoe meer sponsers, hoe minder bandbreedte... En mocht je zelf iets op het spoor zijn gekomen, drop een link in de comments! Bonus: de Schnappi-videoclip!

peter Donderdag 03 Februari 2005 at 11:54 pm | | sponstijd | Geen reacties

Daft Punk

In 1997 verscheen 'Homework', het briljante debuut van Daft Punk, vier jaar later gevolgd door het wat minder goede 'Discovery' en in maart ziet eindelijk het derde album 'Human after all' het licht. De dalende lijn wordt voortgezet, want het is een uiterst beroerde cd geworden. Guy-Manuel De Homem-Christo en Thomas Bangalter namen 'Human after all' in drie maanden op, maar zo te horen hadden ze er beter wat meer tijd voor kunnen uittrekken. Het album klinkt behoorlijk retro, met een hoop analoge ritmes, vocoders en bliepjes, aangevuld met gesampelde gitaarriffjes. De tracks zijn eentonig (opgebouwd rond één basismotief waar verder niet van wordt afgeweken), saai en totaal niet bijzonder of vernieuwend - de cd klinkt alsof ie is opgenomen terwijl de handleiding van de apparatuur werd bestudeerd. Daft Punk mag wel met een paar hele goede clips op de proppen komen om dit goed te maken. Hee, psssttt...

peter Woensdag 02 Februari 2005 at 9:40 pm | | review | Twee reacties

Dutch Bloggies

Mijn Dutch Bloggie-avontuur is ten einde - het zou ook wel heel raar zijn geweest als mijn met een standaard template uit de Pivot-grond gestampte site door zou weten te dringen tot de tweede ronde. De lijst met tien genomineerden in de categorie muzieklogs is teruggebracht tot een top drie: File under, Retecool/luister en Wildkamperen. Stuk voor stuk uitstekende muzieksites, hoewel de nadruk bij File under en Retecool eigenlijk volledig ligt bij het recenseren van (relatief obscure) bands en bij (het erg leuke) Wildkamperen van alles voorbij komt zetten.

Als het aan mij ligt, gaat File under er met de prijs van beste muziekweblog vandoor (met Wildkamperen als goede tweede), en ik denk dat dat ook wel zal gebeuren. Het rijtje met overige genomineerden is eerlijk gezegd nogal voorspelbaar; met onder meer Geenstijl, Merelroze, Retecool, Volkomenkut enzovoort - maar dat maakt deze logs er niet minder leuk om natuurlijk.

peter Dinsdag 01 Februari 2005 at 9:00 pm | | overig | Twee reacties