Klaus Nomi

Ik weet niet of het nu door het weer komt of dat er iets in mijn hoofd niet goed zit, maar de laatste tijd luister ik veel naar nogal vreemde muziek. Eerder deze week al Hulk Hogan en nu al de hele dag Klaus Nomi. Zoals je al kunt zien aan de cover is deze veel te vroeg aan aids gestorven zanger een rare kwibus. Begin jaren tachtig bracht Nomi een aantal bijzondere lp's uit, waarop hij disco en electro vermengde met opera, op smaak gebracht met wat elektronisch gefröbel. Op zijn in 1982 verschenen debuut staan bijvoorbeeld uiterst bizarre covers van 'The twist' en 'Total eclipse', maar ook een aria van Saint-Saëns en in 'Keys of life' hoor je zelfs eens Kraftwerk-echo terug. Nomi werkte op dit album samen met de invloedrijke producer Man Parrish (waar is die man gebleven eigenlijk?), en het resultaat mag er zijn - als je van vreemde popmuziek houdt, tenminste. Luister zelf: het album 'Klaus Nomi' uit 1982 (link blijft een week houdbaar).

peter Donderdag 31 Maart 2005 at 9:24 pm | | interessant | Vier reacties

Intro

Vaste bezoekers hebben ongetwijfeld gemerkt dat ik een zwak heb voor retro computerdeuntjes. In een tijd dat het concept van een mediacenter-pc nog toekomstmuziek was, gebruikte ik mijn C64 als jukebox. Ook toen werd er al flink gepirateerd en maakte een groot aantal hackersgroepen er een sport van om zo snel mogelijk gekraakte games te verspreiden. Het leuke was dat dergelijke games voorzien waren van hippe intro's, vaak voorzien van een nog hipper muziekje. Goed, om een lang verhaal kort te maken: ene Doc Snyder heeft talloze van dergelijke intro's in een Flash-jasje gestoken (vergeet niet rechtsonder naar de volgende pagina te klikken). Tijdens het bekijken en beluisteren van illustere groepen als Hotline, Ikari en Bros ging er een groot trapgat in mijn hersenpan open en verbaasde ik me wederom over het feit dat zoveel muziek in zo weinig KB's is te proppen. Niets aan? Download dan 'Hotel', de nieuwe Moby. Of niet, natuurlijk.

Araglin Woensdag 30 Maart 2005 at 11:11 pm | | flashback | Eén reactie

Hulk Hogan

Ik heb een hoop slechte muziek gehoord, maar met 'Hulk rules' van Hulk Hogan and the Wrestling Boot Band bereik ik toch wel ongekende hoogtes. Hulk Hogan? Was dat niet die rare Amerikaanse worstelaar met die grote snor die zijn t-shirts kapot trok met die pedagogische uitspraken als "Train, say your prayers, take vitamins, and believe in yourself"? Juist ja, die Hulk Hogan. Op het hoogtepunt van zijn roem speelde hij in films als Gremlins II, Rocky III en Santa with muscles. In 1995 bracht hij 'Hulk rules' uit. Het album klinkt alsof het in 1981 is opgenomen, hangt van plagiaat aan elkaar, komt uiterst grappig (en tegelijkertijd erg vervreemdend over - een raprockende Hulk Hogan wens je zelfs je ergste vijand niet toe) en de ballads zouden het nu erg goed doen in een nichtentent. En dankzij Araglin.nl wordt dit sublieme meesterwerk bewaard voor het nieuwe millennium, want je kunt ''Hulk rules' hier downloaden! (Zolang de voorraad strekt.)

peter Dinsdag 29 Maart 2005 at 11:52 pm | | flashback | Eén reactie

Lotion

Collega L-rs tipte me een tijdje geleden over de videoclip 'Lotion' van de Amerikaanse band Greenskeepers. Ik heb de clip nu een aantal keer bekeken, en ik moet zeggen: creepy! Een eigenaardig avant-gardistisch rockliedje over een seriemoordenaar, zijn slachtoffer en het belang van een mooi glad huidje. De clip zit vol surrealistische details en komt behoorlijk realistisch over; alsof een gestoorde 'sick fuck' heeft besloten een filmpje te maken over wat er zich allemaal in zijn kelder afspeelt. Volgens Greenskeepers-bandlid en regisseur James Curd stelt het allemaal niet zo veel voor: ''This is just a video for fun to help raise awareness for our new album "Pleetch". I have put it up on radom message boards and it has been spreading like fire.'' Het is in ieder geval een bijzondere clip. Meer informatie over Greenskeepers is te vinden op hun site, en als je lekker wilt meezingen: de songtekst.

peter Dinsdag 29 Maart 2005 at 10:53 pm | | interessant | Geen reacties

Sabrina

Het is altijd gevaarlijk om je 'helden' van vroeger op te zoeken. In de meeste gevallen valt een dergelijk bezoekje nogal tegen en verandert je nostalgische kijk op het verleden in een gênante ervaring. Reinout Oerlemans bracht voor zijn programma Pulse een bezoekje aan de Italiaanse zangeres Sabrina Salerno. In 1987 scoorde ze een gigantische hit met "Summertime love", beter bekend als "Boys, Boys, Boys". Vooral de clip bij het nummer, waarin Sabrina in een zwembad stond te playbacken en voortdurend haar nietsverhullende bikini omhoog hees, staat bij veel dertigers nog op het netvlies gegrift. Na "Boys, Boys, Boys" scoorde ze nog een hitje met "Hot Girl" om vervolgens in de vergetelheid te zakken.

En wat blijkt nu: de inmiddels 37-jarige Sabrina is een leuke Italiaanse mevrouw geworden die een beetje besmuikt praat over haar muzikale verleden. Grappig. Je kunt het filmpje downloaden via RapidShare (klik op Free en wacht af). (Via Drijfzand)

peter Dinsdag 29 Maart 2005 at 4:18 pm | | flashback | Eén reactie

Sponstijd

Het fenomeen 'open dir' begint een beetje sleets te raken, lijkt het wel. Downloadalternatieven als YouSendIt en RapidShare lijken in snel tempo aan populariteit te winnen. Nadeel is alleen dat dergelijke links nog labieler zijn dan open dirretjes. In ieder geval is het voor deze ene keer Dinsdag Sponsdag! Om te beginnen: Mozarts 'Piano Concerto 21', 'Permanent' van Joy Division, wat rustgevende mp3'tjes met natuurgeluiden, Pink Floyds 'The man and the journey -  live in concert' (een joekel van een mp3'tje), diverse remixen van Ascii Disko's 'Einfach' (bliepende retro-techno), Miss Kittin in de remix, Kraftwerk live in Berlijn (2004), Marilyn Mansons 'Anitchrist superstar', een dir met veel blues (onder andere Muddy Water, John Lee Hooker en, vreemd genoeg, Norah Jones), een boel Madonna-tracks, een fijne metal-dir (met onder andere Blind Guardian, In Flames, Lacuna Coil, Nightwish en Rammstein) en een heleboel vage ambient en avant-garde (klik op mp3).

peter Maandag 28 Maart 2005 at 11:55 pm | | sponstijd | Geen reacties

Eieren eten

Om  de Paasdagen een passend muzikaal tintje te geven: bekijk het begin en het slot van de Mattheuspassie van gigant Bach, afgelopen zondag (20 maart) uitgevoerd in de Utrechtse poptempel Tivoli in het kader van de Culturele Zondagen - binnenkort wordt de hele passie online gezet. De Mattheuspassie wordt uitgevoerd door het Vocal Ensemble Trajecti Voces en Barokensemble Eik en Linde, onder muzikale leiding van Dirkjan Horringa. Let vooral op de bijzondere videoprojecties!  Is dit niet jouw ding, download dan zes vette 80's-mixen (Ogg Vorbis-bestanden). Geen Ben Liebrand-niveau en een soms wat matige geluidskwaliteit, maar samen zijn deze mixen goed voor ruim acht uur jaren tachtig-plezier. De namen (funkmix, dancemix) zeggen niet zo heel veel overigens. En even een servicegerichte mededeling van huishoudelijke aard: de vaste Maandag Sponsdag wordt verschoven naar dinsdag. Zo, en nu eieren eten.

peter Zaterdag 26 Maart 2005 at 2:13 pm | | sponstijd | Twee reacties

Natalie Imbruglia

Gaap. Zzzz.. Zzzz... O, sorry, ik was naar de nieuwe cd van Natalie Imbruglia aan het luisteren, en ik denk dat ik het perfecte medicijn tegen slapeloosheid heb gevonden: schaf een exemplaar van 'Counting Down The Days' aan! Ik overdrijf een beetje, maar wie had verwacht dat Imbruglia door haar huwelijk met Silverchair-zanger Daniel Johns iets steviger uit de hoek zou komen, komt bedrogen uit. De hele cd klinkt zo'n beetje hetzelfde en Natalie knuffelrockt zich met een eentonige stem door de tracks heen. Jammer, want haar debuut 'Left of the middle' uit 1998 (met de hit 'Torn') was best aardig. 'Counting Down The Days' is simpelweg een slaapverwekkend album.

Een leuk triviantje dan maar: 'Torn' is geproduceerd door voormalig The Cure-bassist Phil Thornalley, die het nummer samen schreef met Anne Preven van de Amerikaanse rockgroep Ednaswap. En trouwens, Thornalley heeft zelfs nog een tijdje gezongen bij Johnny Hates Jazz. Psst: 1 & 2.

peter Vrijdag 25 Maart 2005 at 11:07 pm | | review | Twee reacties

Clown der duisternis

En in de categorie 'interessant, maar wat moet ik met deze informatie?': Ozzy Osbourne heeft twee lachende gezichtjes op zijn knieën laten tatoeëren, zodat hij tegen ze kan praten wanneer hij zich eenzaam voelt. In een interview vertelde Ozzy: "Ik heb er zo'n hekel aan om alleen te zijn. Daarom heb ik twee vrolijke smiley's op mijn knieën laten zetten. Ik wil nog wel eens ruzie maken met mensen die dan vervolgens niet meer met me willen praten. Dan heb ik altijd nog die mannetjes. Ik fantaseer dan gewoon dat ze echt zijn en daar kan ik dan een gesprek mee voeren. Mijn zoon Jack heeft ze onlangs ook laten zetten. Het is een soort traditie geworden.'' Het is toch interessant om te zien hoe de 'Prince of Darkness' afgegleden is tot de 'Clown of Darkness' -  te veel drank en drugs doen rare dingen met mensen. Edit: Ozzy blijkt deze gezichtjes al een jaar of 20 op zijn knieën te hebben zitten.  Komkommertijd zeker bij De Telegraaf... (Thx Billy Clismo)

peter Vrijdag 25 Maart 2005 at 8:45 pm | | interessant | Drie reacties

Stacy

Slechte muziek is niet leuk om naar te luisteren, slechte films daarentegen, zijn een waar genot om te zien - vind ik dan. En in de Japanse zombiefilm 'Stacy' (uit 2001, ook bekend als 'The Attack of the Schoolgirl Zombies') van regisseur Naoyuki Tomomatsu zit alles wat je maar van een zombie-film mag verwachten: een chaotisch verhaal (schoolmeisjes veranderen zonder enige bijzondere reden in zombies, Stacy's, en zijn slechts te doden door ze in 165 stukken te hakken), veel zombies die waggelend op de camera aflopen, gulpend bloed en uit de buikholte bungelende ingewanden, een gekke wetenschapper én een prille romance tussen een verlegen poppenspeler en een schoolmeisje dat elk moment in een zombie kan veranderen. Uiterst vaag, maar wel hoogst vermakelijk.

Meat Market is de volgende film op mijn lijstje, op de achterflap staat: 'Bizarre medische experimenten hebben van mensen kannibalistische zombies gemaakt'. Dat belooft wat!

peter Vrijdag 25 Maart 2005 at 12:23 am | | film | Geen reacties

Wendy Carlos

Ik heb de heisa rond 'Switched-On Bach' van Wendy Carlos altijd al ietwat vreemd gevonden. Zojuist heb ik het album uit 1968 na jaren nogmaals beluisterd, en ik vind het nog steeds stom. Het leukste is eigenlijk het feit dat Carlos met 'Switched-On Bach' de weg effende voor de Moog-synthesizer van dr. Robert Moog en het grote publiek kennis liet maken met synthetische klanken. De muziek op het album (en opvolgers als 'The well-tempered synthesizer') bestaat uit hyperactieve versies van werken van Bach, die nu voornamelijk nog interessant zijn vanwege de 'novelty'-waarde. Het oeuvre van de nu 65-jarige Carlos is niet zo bijster groot, maar ze blijkt wel aantal klassiekers op haar naam te hebben staan. Zo is ze verantwoordelijk voor de scores van 'A clockwork orange' (1972), 'The shining' (1980) en 'Tron' (1982) en stond ze en passant aan de wieg van het new age-genre dankzij haar album 'Sonic seasonings' (1972). Interessant, toch?

Araglin Donderdag 24 Maart 2005 at 8:53 pm | | flashback | Eén reactie

Star Inc.

Begin jaren negentig waren de 'Sythesizer Greatest'-verzamelalbums erg populair. Wellicht heb je een van de vele delen wel in de kast staan, want er zijn miljoenen stuks van over de toonbank gegaan (vooral in Frankrijk, Nederland en Spanje). Grote man achter deze serie was de Nederlander Ed Starink, die eerder aan de weg timmerde als onder meer Star Inc., London Starlight Orchestra en The Broadway Stage Orchestra. Een slordige 200 cd's heeft Starink vol gespeeld met covers van bekende synthesizer- en filmdeuntjes (waarbij hij het allemaal nét iets vetter aanzette). Zijn eigen albums (met name 'Cristallin' uit 1981) waren een stuk beter, maar brachten kennelijk niet genoeg brood op de plank. Starink woont momenteel in Zuid-Frankrijk waar hij al ettelijke jaren bezig is met een Groots Conceptalbum over het heelal. Naar verluidt zal deze cd-serie ergens in 2010 het licht zien. Hoewel, als ik de interviews op de officiële fansite lees, krijg ik echter zo mijn twijfels...

peter Woensdag 23 Maart 2005 at 9:21 pm | | flashback | Vier reacties

Faust

Wellicht neem ik iets te vaak de woorden 'raadselachtig' en 'mysterieus' in de mond, maar je ontkomt er niet aan als je het hebt over Faust. De Duitse groep wordt beschouwd als een van de grondleggers van de genres dark ambient en industrial.

Faust werd in 1971 opgericht door onder andere Uwe Nettelbeck, Hans Joachim Irmler, Jean Peron en Werner Diermaier. Nettelbeck had zijn oog laten vallen op een oud en verlaten schoolgebouw, en veranderde deze in een heuse opnamestudio. De Faust-leden brachten maanden door in dit gebouw, waar ze sleutelden aan hun titelloze debuutalbum: een vreemde mix van experimentele jazz, electronica, rock en 'industrial Angst' (mooie term). De lp verkocht voor geen drol, maar leverde de groep wel een cultstatus op. De daaropvolgende, uiterst bizarre, albums flopten en in 1975 ging Faust uit elkaar.

Het debuut is 34 jaar later nog steeds net zo vreemd als toen. Luister naar track 2 van de lp: 'Meadow meal'.

Admin Dinsdag 22 Maart 2005 at 11:33 pm | | flashback | Geen reacties

Peter Maffay

Peter Maffay is de muziekgeschiedenis ingegaan dankzij die ene ultieme schlager-smartlap 'Du'. Waarschijnlijk wordt hij er zelf ook een beetje moe van, want Maffay is al geruime tijd een stoere rocker. Je kent dat wel: een vijftiger met een stoppelbaardje, een lange leren jas, wapperende grijszwarte haren, getekend door het leven... Maffay bracht begin dit jaar zijn nieuwe dubbelaar 'Laut / Leise' uit, met op cd 1 (je raadt het al) veelal rock- en uptempo-tracks (ik zie de volle stadions in Duitsland al voor me), en op cd 2 voor het merendeel ballads (soms iets te zoet naar mijn smaak). Het album is niet wereldschokkend goed, maar blijkt wonderwel geschikt te zijn als achtergrondmuziek 's avonds: de muziek van Maffay is net niet hard genoeg om de aandacht op te eisen, en bevat tegelijkertijd genoeg scherpte om zo heel af en toe eens je luchtgitaar uit de kast te halen. Niets-aan-de-hand-rock, dus. Luister naar de midtempo rocker 'Hallt dich an mir fest'.

Araglin Dinsdag 22 Maart 2005 at 11:00 pm | | Standaard | Zeven reacties

Michael Jackson

Zie je wel, ik heb het altijd al gedacht: ''During a search for evidence at the Neverland Valley Ranch, investigators discovered a corpse that has been identified as that of Michael Jackson, Santa Barbara police officials announced Tuesday. "Coroners have officially pronounced Michael Jackson dead. From what we can tell, he died between 18 and 20 years ago," forensic investigator Tim Holbrooke said. "We are not certain, at this time, who - or what - has been standing trial in that Santa Maria courthouse." Dat verklaart een hoop. De Amerikaanse politie vermoedt dat de moordenaar Neverland heeft laten bouwen als een soort waanzinnige tombe. ''We also suspect that all of the iniquities that occurred on that ranch were the work of the imposter. I wouldn't have ever thought it possible, but we are looking at a situation where the issue of sexual abuse is the tip of the iceberg." Lees hier het volledige en schokkende bericht. (via)

peter Maandag 21 Maart 2005 at 8:46 pm | | interessant | Geen reacties

Remix Beatles

Eerder werd 'The white album' van de Beatles door de mixmolen gehaald en nu is het de beurt aan 'Revolver'. Dit grensverleggende album verscheen in 1966 en behoort tot een van de meest eigenzinnige platen van de Fab Four. De 14 tracks (waaronder bekende nummers als 'Eleanor Rigby', 'Here, there and everywhere', 'Good day sunshine' en 'Yellow submarine') worden grondig onder handen genomen, en gemixt met onder andere The Jam, Beck, Coldplay, The Cure, Nancy Sinatra en Glenn Miller. Dat levert een eigenaardig resultaat op. Sommige tracks zijn wat minder geslaagd, maar bijvoorbeeld 'Eleanor Ciccone' (Madonna's 'Ray of light' vermengd met 'Eleanor Rigby') is prachtig. Op de Engelse bootlegsite Hearing Double vind je alle tracks, inclusief hoesje. En als je nog niet uitgebootlegd bent, op de hoofdpagina vind je nog veel en veel meer - vooral het album 'The booty of choice' van dj dsico is erg goed.

Araglin Zaterdag 19 Maart 2005 at 12:24 pm | | sponstijd | Drie reacties

Lisa Stansfield

Lisa Stansfield had ik altijd wel redelijk hoog zitten, vooral dankzij 'All around the world' (uit 1990 alweer) en haar prima album 'Affection'. Met 'The moment', de opvolger van 'Face up' uit 2001, slaat ze de plank grandioos mis en levert ze de perfecte Sky Radio-plaat af. Af en toe doemt zelfs de vergelijking met Céline Dion op. (Even voor de duidelijkheid: dat is niet goed. Of je moet van overdreven mierzoete ballads houden natuurlijk.)

De 11 tracks kabbelen zo'n beetje midtempo voort, en af en toe worden er wat zogenaamd hippe breakbeat-ritmes in gegooid. De songs gaan over liefde, liefde en nog eens liefde (titels als 'Treat me like a woman', 'When love breaks down', 'Take my heart' en 'Love without a name' zeggen al genoeg) en ik was blij dat het album na 48 minuten afgelopen was. 'This moment' is nota bene geproduceerd door Trevor Horn, de man die eerder de Buggles, Frankie Goes To Hollywood en The Art of Noise onder handen nam. Bah.

peter Vrijdag 18 Maart 2005 at 8:43 pm | | review | Twee reacties

Filmpjes

Ik doe dit maar zelden, maar ik heb de laatste paar dagen zoveel geinige (muziek)filmpjes gezien dat het tijd wordt voor een heuse linkdump! En misschien hebben sommige filmpjes al een baard van hier tot Tokio, who cares. Om te beginnen moest ik erg lachen om dit drumkoor met een heuse luchtdrummer. Het Lee Evans Trio weet eveneens raad met luchtinstrumenten, maar pakt het iets professioneler aan. Van een geheel andere orde is deze Flash-animatie over de zingende albino-zanger Heino. In een oude doos vond ik een 'drumbattle' tussen Buddy Rich en Animal, Buddy Rich versus Ed Shaughnessy én het Mahnamahna-filmpje. Grappig is ook de nieuwe BelCompany-commercial waarin Marco Borsato oog in oog komt te staan met Snoop Doggy Dog. Tot slot een wel heel bijzondere interpretatie van 'Total eclipse of the heart', uitgevoerd door Hurra Torpedo - de Bonnie Tyler-klassieker krijgt opeens een heel andere dimensie...(via Fluox & Flabber)

peter Donderdag 17 Maart 2005 at 11:14 pm | | overig | Geen reacties

Mattheuspassie

Johann Sebastian Bach (ook wel bekend als 'de Gigant') heeft een uiterst omvangrijk oeuvre achtergelaten (en twintig kinderen bij twee vrouwen, maar dit terzijde). Zo rond Pasen lijkt het echter wel alsof hij maar één stuk heeft geschreven: de Matthëus Passion, het bekendste oratorium over het lijden en sterven van Jezus Christus.

De Mattheuspassie is als een opera: vol intriges, drama en hartverscheurende scènes. Een hele zit, dat wel. Tijdens de Utrechtse Culturele Zondagen (20 maart) wordt de Mattheuspassie uitgevoerd in Tivoli. Ik ben benieuwd of ik het volhoud. Is dit inderdaad het geval, dan is het later die middag tijd voor het prachtige 'Stabat Mater' van Giovanni Pergolesi. Het werk bestaat uit aria's en duetten voor sopraan en alt, begeleid door een strijkorkest. De oorspronkelijke tekst is omstreeks 1300 geschreven door Jacopone da Todi en gaat over Maria die treurt onder het kruis van haar vermoorde zoon.

Dat wordt met recht een culturele zondag...

Admin Donderdag 17 Maart 2005 at 10:53 pm | | concerten | Drie reacties

Brein (2)

Schreef ik eerder over acties van Stichting Brein om notoire uploaders voor de rechter te slepen en een fikse vordering in de maag te splitsen, op VPRO's 3voor12 lees ik: ''Brein is niet kansloos'', stelt advocaat Rob van Dongen van Bousie Advocaten. "Downloaden is niet bij de wet verboden, maar voor het uploaden van onrechtmatig verkregen materiaal is wel regelgeving." De bottleneck ligt bij het verkrijgen van de identiteit van de uploader. Providers weigeren doorgaans privacygevoelige informatie van hun klanten vrij te geven. "Gerechtelijk gezien is het een logistieke draak om bij de uploader terecht te komen. Brein moet dus eerst al dan niet via het rechtssysteem de identiteit achterhalen. Vervolgens kan een geadresseerde zeggen dat iemand op zijn netwerk heeft ingebroken, en dat hij dus niet de uploader is. Ik denk dat Brein vooral jacht maakt op de grote uploaders, en niet de hobbyïsten." Lees hier het volledige bericht.

peter Woensdag 16 Maart 2005 at 11:13 pm | | nieuws | Eén reactie

Speakers

Op mijn werk stond een 5.1 home theatre-geluidssetje stof te vergaren, en ik besloot het arme ding maar een goed plekje bij mij thuis te geven. De set is eigenlijk bedoeld voor pc of dvd-speler, maar na het nodige gerotzooi met de vrolijke gekleurde tulpstekkertjes heb ik alles in mijn versterker geplugd en word ik nu omringd door vijf kleine speakertjes (plus de twee grote die er al stonden) en is het maar goed dat ik geen benedenburen heb, want het dreunt allemaal lekker door dankzij de subwoofer. Ik heb de handleiding eens bestudeerd en het schijnt dat alles ook nog een bepaalde functie heeft (center speakers, left speaker enzovoort), maar ik denk dat dat weinig zin heeft, gezien de manier waarop ik het nu heb neergezet. Nu ja, ik hou van mijn muziek met de bas en treble voluit (zoals nu de nieuwe cd van New Order). Morgen even een verloopstukje aanschaffen zodat ik ook mijn mp3'tjes door de woonkamer kan laten schallen.

Araglin Woensdag 16 Maart 2005 at 10:59 pm | | overig | Vier reacties

Josh Rouse

Eigenlijk wilde ik een stukje schrijven over de nieuwe Tori Amos, maar de Amerikaanse singer/songwriter Josh Rouse schopte mijn plannen in de war met zijn nieuwe, vorige maand verschenen, album 'Nashville'. Prachtig, prachtig en nog eens prachtig. Geen country, zoals de titel doet vermoeden, maar fijne melancholische en dromerige gitaarpopliedjes die soms wel wat doen denken aan een folky variant van The Smiths, op smaak gebracht met een scheutje Tom Petty en Lambchop. De tracks klinken vertrouwd, de songteksten zijn intelligent, de productie is uitstekend ? als je het mij vraagt is dit nu al een van de hoogtepunten van het jaar. En 2005 moet nog op stoom komen... 'Nashville' (de titel heeft overigens te maken met afscheid: van zowel zijn woonplaats als huwelijk) is overigens de zesde cd van Josh Rouse; ik ga als een speer op zoek naar zijn vroegere werk. Als je snel bent: rar1 en rar2. 'The beekeeper' van Tori (ook fijn) komt een andere keer.

Araglin Dinsdag 15 Maart 2005 at 11:27 pm | | review | Eén reactie

Brein

Stichting Brein is op oorlogspad. Abonnees van Tiscali, @Home, Wanadoo, Het Net en Planet Internet die muziek aanbieden via ruildiensten, kunnen eerdaags een vordering van anti-piraterijwaakhond in de bus verwachten. De providers hebben toegezegd de berichten van Brein door te zullen sturen. Directeur Tim Kuik benadrukt dat het niet langer om waarschuwingen gaat. ''Het bericht bestaat uit twee delen, een dwangsom voor toekomstige inbreuk en een schadevergoeding voor reeds gepleegde inbreuk'', legt hij uit. ''De ontvanger wordt gevraagd contact met ons op te nemen voor een schikking. Als hij niet meewerkt dan stappen we meteen naar de rechter.'' Volgens Kuik kunnen gebruikers van p2p-diensten als KaZaA en eMule niet langer meer ongestraft hun gang gaan. Het gaat volgens hem om bedragen van duizenden euro's. Rest alleen de vraag of de providers de identiteit van hun gebruikers mogen en willen vrijgeven. Wordt vervolgd.

peter Dinsdag 15 Maart 2005 at 5:26 pm | | nieuws | Twee reacties

C64

Zo af en toe krijg ik het gevoel me iets te veel onder te dompelen in de jaren tachtig. Om dan vervolgens te denken: what the heck. Blijkbaar ben ik niet de enige met een zwak voor analoge synths en oude computerspelletjes, want op RKO: The definitive guide to C64 MP3 remakes vind je honderden mp3'tjes, gebaseerd op oude Commodore 64-spelletjes. De composities van bijvoorbeeld Ron Hubbard, Ben Daglish en Chris Huelsbeck zijn uit de vergetelheid ontrukt en door de remix-molen gehaald, met vaak bijzonder verrassende resultaten.

Je kunt je afvragen wat hier nu precies de lol van is. Maar dat geldt ook voor de vraag waarom Goud van Oud-shows, waarin lang vergeten artiesten nog één keer hun kunstje vertonen, zo populair zijn, of waarom sommige volwassenen nog steeds de Donald Duck lezen...

En mocht je niet genoeg aan RKO hebben, internetradiostation Slay Radio zendt de hele dag alleen maar C64-remakes uit.

Admin Dinsdag 15 Maart 2005 at 1:40 pm | | flashback | Geen reacties

12'' 80's

Collega L-rs kwam vandaag met een wel heel fijn cd'tje aanzetten: '12'' 80's', een driedubbelaar tot aan de nok toe gevuld met 12-inches en extended versions uit de jaren tachtig, hét gouden decennium van de 12-inch.

De samenstellers zijn gelukkig niet in de beruchte 80's-valkuil gevallen (Sabrina, Rick Astley of Madonna hoef ik bijvoorbeeld echt niet te horen), en hebben een ijzersterke verzamelaar in elkaar gesleuteld, waarbij wat minder gangbare tracks van bekende namen (Spandau Ballet, The Cure, Bauhaus, Siouxsie etc.) worden afgewisseld met meer obscure bands en 'one hit wonders' (The Passions, Animotion, Icicle Works en Hipsway om er enkele te noemen). Het is fijn om te merken hoe een ietwat uitgekauwd nummer als 'Promised you a miracle' van The Simple Minds weer helemaal fris klinkt in de ruim zes minuten durende versie.

Als Araglin.nl een tijdschrift was, kreeg je deze box als welkomstgeschenk... Hier de complete tracklisting.

Admin Maandag 14 Maart 2005 at 9:06 pm | | review | Eén reactie

Green Day

Je zou er zowaar een traantje bij wegpinken. Een negenjarige Green Day-fan uit Zuid-Wales werd op zijn verjaardag geschept door een auto en belandde in een coma. Twee weken gingen voorbij. Op een gegeven moment zette zijn moeder 'American Idiot' op, en na een uur ontwaakte Corey George uit coma. ''The boy was unconscious for two weeks on a life support machine after being knocked down by a car on his ninth birthday. Then his mother Tina played him a CD by his favourite punk-pop band, Green Day. Less than an hour after hearing the album, American Idiot, he had opened his eyes and was able to move his fingers and toes. Four days later Corey was well enough to be moved out of intensive care and into a high-dependency unit. The band have sent a get well message and have arranged for a pack of Green Day merchandise, including CDs and t-shirts, to be delivered.'' Lees hier het volledige bericht.

peter Maandag 14 Maart 2005 at 7:44 pm | | interessant | Geen reacties

Sponstijd

Maandag sponstijd! Om direct te beginnen: Gwen Stefani's 'Love Angel Music Baby', Airs 'Talkie Walkie', 'The whole story' van Kate Bush (zip), Theatre of Tragedy's 'Velvet darkness they fear', 'Urthona' van Stoa (neoclassical, aanrader), twee albums van Haggard (metal met klassiek, aanrader) en Graveworms 'Scours of malice'. Verder: The Arcade Fire, een Beck-album, de soundtrack van 'Million dollar baby' (rar), een 'Tribute to John Lennon', Westernhagens 'Nahaufnahme', vier albums van David Bowie (Heathen, Hour, Outside en Tonight), 'Sleeping with ghosts' van Placebo, The White Stripes' 'Elephant', live tracks van en interviews met Kraftwerk (aanrader!), 'Almost Happy' van K's Choice, 'The best air guitar album in the world', een heleboel Nightwish en Rammstein (meer in parent) en als uitsmijter twee albums van Antony & The Johnsons (waaronder 'I'm a bird now'). Tot slot: drie tracks van de Enge Buren en hier en hier ontzettend veel metal.

Araglin Maandag 14 Maart 2005 at 11:56 am | | sponstijd | Twee reacties

Max Mutzke

Ik had nog nooit van Max Mutzke gehoord, maar in Duitsland schijnt hij mateloos populair te zijn. De 25-jarige Max uit Waldshut won vorig jaar met overmacht de talentenjacht "Stefan Raab sucht den Super Grand Prix Star" op de Duitse tv en werd prompt uitgezonden naar het Eurovisie Songfestival (en bereikte de achtste plaats). Zijn naar zichzelf vernoemde debuutalbum luistert in ieder geval  lekker weg: 13 tracks (de helft in het Duits, de andere helft in het Engels) die het midden houden tussen soul en pop - allemaal erg 'laid back' en perfecte zondagmiddagmuziek als je ouders op bezoek komen. Vrijwel alle liedjes zijn overigens geschreven en ingespeeld door Stefaan Raab. Het probleem van het album is alleen dat het wel heel vrijblijvend voortkabbelt soms. Maar goed, als ik gitaren wil horen dan zet ik wel een metal-cd op. Op zijn officiële site kun je enkele videoclips bekijken en hier vind je wat losse mp3'tjes.

peter Zaterdag 12 Maart 2005 at 11:21 pm | | review | Geen reacties

Schnappi

Net nu Schnappi langzaam uit de hitlijsten wegsijpelt, is daar een compleet album: 'Schnappi und seine Freunde'. De vrolijke krokodil krijgt op dit album gezelschap van onder andere haas Moppel, de Lama uit Yokohama, zeven hommels en het kleine nijlpaard. Ik heb het album zojuist beluisterd - vraag me niet waarom - en de eerste vier nummers vielen me alleszins mee. Nu ben ik natuurlijk geen zesjarige, maar je kunt aan alles horen dat Joy Gruttman en haar tante Iris grote lol moeten hebben gehad tijdens de opnames. "Ich glaube der Erfolg ist da, weil ich das aus ganzem Herzen mache. Schnappi ist ein authentisches Kinderlied, und ich habe es nicht mit Blick auf die Charts geschrieben", vertelde Iris in een interview. De rest van het album bestaat uit onschuldige liedjes en karaoke-versies - en die zijn toch echt bedoeld voor kleine kinderen. De cd bevat zeker nog een hit of twee, dus voorlopig zijn we nog niet verlost van die krokodil!

peter Zaterdag 12 Maart 2005 at 1:23 pm | | review | Drie reacties

Google Ads

De oplettende lezer heeft het misschien al gezien: de Google-advertenties zijn verdwenen. Ik had ze een krappe maand draaien en de Google Ads hebben me tot dusverre een kleine drie dollar opgeleverd. Alle beetjes helpen natuurlijk, maar 75 dollarcent per week schiet niet op. Vooral niet omdat Google pas uitbetaalt bij 100 dollar. En in dit tempo duurt dat anderhalf jaar. Maar ja, aangezien ik zelf ook nooit klik op gesponsorde links, komt dit nu ook weer niet als een verrassing. Ik denk dat er wel meer mensen zijn die de Google Ads van hun site hebben verwijderd in verband met tegenvallende inkomsten, maar intussen heeft de zoekmachine wel een maand gratis geadverteerd. Slimme jongens daar bij Google.

Om deze post toch nog een zweem van lezenswaardigheid te geven: download 'Horizonterweiterungen' (zip), de uitstekende nieuwe mini-cd van Welle:Erdball, een Duitse groep die vrolijke Commodore 64-retro-electropop maakt.

peter Donderdag 10 Maart 2005 at 9:32 pm | | overig | Eén reactie

Last.fm

Enige tijd geleden schreef ik over Audioscrobbler, een plugin voor je mediaspeler die keurig bijhoudt naar welke muziek je luistert en aan de van je smaak een muziekprofiel samenstelt. Zojuist stuitte ik op het internetradiostation Last.fm, dat weer gebruikmaakt van je Audioscrobbler-profiel om uitzendingen op maat aan te bieden - dus alleen muziek die jij leuk vindt. Klinkt ingewikkelder dan het is: een knopje aanklikken volstaat en achtereenvolgens luisterde ik (via Winamp en een aparte interface voor trackinformatie en hoesje) naar Manowar, Enya, Dead Kennedy's, Bob Marley en Arcana; een leuk lijstje. Verder kun je cd's beluisteren van relatief onbekende bands en zelf (tegen betaling) een zender starten, Nu heb ik al een muziekprofiel, maar het is ook mogelijk om van de grond af een profiel op te bouwen. Jammer alleen dat het allemaal nog niet geheel bugvrij is. Als je geen drol begrijpt van dit stukje, surf naar Last.fm voor uitleg en tune in!

peter Woensdag 09 Maart 2005 at 10:10 pm | | interessant | Eén reactie

Yanni

Zo. Na een drukke dag op werk even een rustgevend muziekje opzetten. En wie komt daar nu beter voor in aanmerking dan de Griekse new age-virtuoos Yanni? Zijn muziek is weliswaar mierzoet en heeft een hoog kitsch-gehalte, maar het is aangename achtergrondmuziek. Yanni begon zijn carrière met enkele puur elektronische albums (aanraders overigens), om langzamerhand steeds meer wereldmuziek en té zoete romantische piano-elementen in zijn composities te verwerken. Zijn grote doorbraak kwam gek genoeg door zijn huwelijk met Dynasty-actrice Linda Evans, waardoor Yanni opeens op de bank zat bij Oprah. Wat leuke feitjes: Yanni maakte deel uit van het Griekse zwemteam, is afgestudeerd psycholoog en heeft de neiging om zichzelf in vol ornaat en met een keurig gekamde snor op zijn cd-hoezen af te laten beelden. Als je zin hebt in een romantisch avondje op de bank met je vriend/vriendin, download dan de verzamelaar 'Yanni - Gold 2002'.

peter Dinsdag 08 Maart 2005 at 11:56 pm | | sponstijd | Eén reactie

Blue Man Group

Blue Man Group - drie mannen die hun hoofd blauw hebben geschminkt en een soort experimenteel muziektheater brengen. De groep bestaat al een tijdje (je kent ze misschien van het reclamespotje voor Intel), en heeft naam gemaakt dankzij hun innovatieve en kleurrijke shows. Matt Goldman, Phil Stanton en Chris Wink brengen echter ook cd's uit. In 1999 verscheen het instrumentale debuut 'Audio', vier jaar later gevolgd door 'The Complex', met gastbijdragen van onder andere Tracy Bonham, Dave Matthews en Dan the Automator. Wat ik zo leuk vind aan Blue Man Project is dat ze een hoop instrumenten zelf bouwen, wat soms buitenissige en surrealistische creaties oplevert: een buizenstelsel, muren vol drumvaten, spacy windapparaten... Op hun site kun je wat fascinerende clips bekijken van hun optredens, alsmede de 'I feel love'-video. Luister naar: 'Rods and cones' (fijne space-rock!), 'Sing along', 'Drumbone' en 'White rabbit'.

peter Maandag 07 Maart 2005 at 11:26 pm | | interessant | Drie reacties

Sponstijd

Het is maandag en dat betekent sponstijd! Om te beginnen wat fijne electro-disco: 'Kill your radio' van David Carretta, het nieuwe Fischerspooner-album 'Odyssey' (best wel okee), Legowelts 'Catnip', Daftpunks 'Human after all' en een fijne electro-mix (80 MB, met onder andere Anthony Rother, Miss Kittin & The Hacker en Gary Numan, check deze site voor meer). Verder nog: 'Exciter' van Depeche Mode, de nieuwe Duran Duran ('Astronaut'), 'Once' van Nightwish, Moby's 'Play', 'Mind Body Soul' van Joss Stone, The Mars Volta's 'The Mute' en 'More than you think you are' van Matchbox 20. En we gaan vrolijk verder: wat Enya-tracks, een heleboel Osdorp Posse, het debuut van The Arcade Fire, vier albums van Tom Waits en Dream Theaters 'Live scenes from New York'. Tot slot, op speciaal verzoek, wat tracks van Jacques Brel. Zoals altijd: wees er snel bij - zolang de bandbreedte strekt. Verzoekjes in de comments!

peter Zondag 06 Maart 2005 at 11:52 pm | | sponstijd | Vier reacties

Klaplong

Zojuist gelezen in De Telegraaf: ''Harde muziek als heavy metal kan vaak leiden tot grote schade aan het longstelsel met zelfs een levensbedreigende klaplong tot gevolg. Dat meldde zaterdag het Vlaamse dagblad Gazet van Antwerpen op basis van onderzoek van de Brusselse hoogleraar Noppen. [...] Ook het te luid spelen van muziek in een auto of thuis kan leiden tot een klaplong, aldus Noppen. Hevige bassen en zware muziekfrequenties veroorzaken vaak trillingen in de longen, waardoor scheurtjes kunnen ontstaan en de long kan inklappen. Vervolgens komt lucht terecht in de borstholte. Dat leidt dan weer tot hevige kortademigheid. Een klaplong herstelt over het algemeen vanzelf, maar kan soms dodelijk zijn.''

Oh nee, ik luister nu naar 'Decade of decadence'  van Mötley Crüe! Eek! Gulp. Ik voel me inderdaad een beetje amechtig worden - ik dacht dat het te maken had met mijn luchtgitaarspel, maar nu denk ik dat het... KLAP!

peter Zaterdag 05 Maart 2005 at 12:58 pm | | interessant | Eén reactie

Monteverdi

Claudio Monteverdi (1567-1643) leefde tijdens het hoogtepunt van de Italiaanse Renaissance. Hij ging de geschiedenis in als de man die het madrigaal van een modern jasje voorzag. Een madrigaal is een muziekstuk voor minstens drie stemmen, meestal zonder begeleiding. Monteverdi voegde er toegankelijke melodielijnen en instrumentale begeleiding aan toe. Verder sleutelde hij aan de opera, en maakte de weg vrij voor de barok (met als belangrijkste vertegenwoordiger Antonio Vivaldi). Maar wat ik eigenlijk wil zeggen: vanavond gaan vriendin Eva en ondergetekende naar een optreden van het Monteverdi Kamerkoor. Op het programma staat renaissancemuziek van Claude Goudimel, Ter compensatie zullen we daarna gaan luisteren naar industrial, dark ambient en experimentele wave tijdens Gruis: Atmospheres in ACU. En mocht je nu denken: goh, die Araglin is wel erg verantwoord bezig de laatste tijd, dan heb ik hier Rammsteins 'Reise reise' in de aanbieding.

Araglin Zaterdag 05 Maart 2005 at 12:25 pm | | concerten | Geen reacties

Zbigniew Preisner

Tijdens het leegslurpen van een open dirretje stuitte ik op de muziek van de Poolse componist Zbigniew Preisner. Ik had nog nooit van de beste man gehoord, maar toen ik zijn muziek voorbij hoorde komen, stopte ik even met wat ik aan het doen was om goed te kunnen luisteren ? en dat komt niet zo vaak voor. Preisner schijnt een gerenommeerde Poolse filmcomponist te zijn, vooral bekend geworden vanwege zijn samenwerking met regisseur Krzysztof Kieslowski ('Dekalog'). De laatste jaren timmert hij ook internationaal aan de weg en voorzag hij onder meer 'Between Strangers', 'It's All About Love', 'Effroyables jardins' en  'Supertex' van muziek. Zijn prijzenkast staat vol met Zilveren Beren en Cesars (respectievelijk Duitse en Franse filmprijzen). En afgaande op de vier nummers die ik nu op mijn harde schijf heb staan, ben ik wel benieuwd geworden naar zijn muziek. Morgen maar eens de platenzaak induiken...

Araglin Vrijdag 04 Maart 2005 at 9:51 pm | | interessant | Geen reacties

Sex Pistols

Grappig berichtje op de site van de Engelse krant The Guardian: voormalig Sex Pistols-bassist Glen Matlock houdt er niet van als zijn twee kinderen van 7 en 11 gevloek horen op de radio of tv en vindt dat er iets aan gedaan moet worden. ''Het is gewoon pathetisch als je zomaar vloekt om het vloeken. Vloeken is een schande in deze moderne maatschappij'', vertelde de 48-jarige Matlock. Jaja, en dat komt uit de mond van de man die meeschreef aan 'Anarchy In The UK', 'God Save The Queen' en 'Pretty Vacant''. In december 1976 zorgden de Sex Pistols voor de nodige ophef door tijdens een live televisieprogramma een stroom van obsceniteiten over het publiek uit te storten. In het Channel 4-programma ' The TV Shows They Tried To Ban' blikt Matlock terug op deze actie, en betuigt hij, een beetje laat weliswaar, zijn spijt. Overigens werd hij in 1977 uit de Sex Pistols gezet; zijn plek werd toen ingenomen door Sid Vicious.

peter Donderdag 03 Maart 2005 at 11:50 pm | | interessant | Eén reactie

Kraftwerk

Ik kijk vrij weinig tv, en zo af en toe mis ik dan wel eens wat. Zo zond de VPRO vorig jaar een documentaire uit over Kraftwerk. Maar gelukkig is er het internet, want de reportage staat gewoon online (Real Player, hier meer info over de uitzending). Een aardige docu waarin Kraftwerk-drummer Wolfgang Flur vertelt over de begindagen van Kraftwerk in Dusseldorf, de eerste Amerikaanse tournee in 1975 en de invloed van de groep op de dance-scene in met name Detroit. Het is leuk om te zien hoe bekende dj's als Derrick May, Carl Craig en Blake Baxter vol ontzag en met glimmende oogjes vertellen over hun eerste kennismaking met Kraftwerk en enthousiast in hun collectie duiken om dat ene grijsgedraaide exemplaar van 'Mensch - Machine' op te duikelen. Nog leuker zijn al die oude Kraftwerk-beelden, waaruit blijkt dat je best wel met de Kraftwerkers kunt lachen. Ik heb gelijk maar eens al mijn Kraftwek-cd's bij elkaar gezocht... Boing-Boom-Tschak!

peter Dinsdag 01 Maart 2005 at 10:39 pm | | flashback | Geen reacties

Johan Timman

Johan Timman behoort tot één van de meest raadselachtige figuren uit de elektronische muziekgeschiedenis. Hij maakte in de jaren zestig deel uit van diverse progressieve rockgroepen (waaronder Think Tank en Innerminit) en bracht vanuit het niets in 1981 'Trip into the body' uit, een elektronisch conceptalbum over een reis door het menselijk lichaam. Timman maakte gebruik van een indrukwekkend arsenaal aan apparatuur (moogs, vocoders en noem het maar op) en zette Nederland in één klap op de elektronische muziekkaart. En toen bleef het stil, tot op de dag van vandaag. Naar verluidt was Timman een ultieme perfectionist, en kon hij de druk om met een opvolger te komen niet aan. Het album klinkt nog steeds opmerkelijk fris, hoewel niet zo knisperend meer als bijvoorbeeld Kraftwerks 'Computer world', dat in hetzelfde jaar verscheen. Luister naar de openingstrack 'Trip into the body', en vergeet niet: we hebben het hier over 1981! Edit: voor wie via een zoekopdracht deze entry op het spoor is gekomen, lees hier over Johans nieuwe album!

peter Dinsdag 01 Maart 2005 at 9:31 pm | | flashback | 96 reacties