100 X 100: Dusk...

Gefascineerd bladerde ik door het cd-boekje: foto’s van mistige begraafplaatsen, groepsleden die eruitzagen alsof ze slechts enkele uren eerder waren opgegraven, een blasfemische pastiche van het Laatste Avondmaal, songteksten over paganisme en vampirisme…  De zwaar aangezette bombastische metal paste wonderwel bij de beelden, om nog maar te zwijgen over het imponerend hoge gekrijs van Dani Filth. Duistere romantiek in optima forma. Met 'Dusk… and Her Embrace' brak Cradle of Filth wereldwijd door. En waarschijnlijk was het onverwachte succes ook de reden waarom het in de schappen lag van mijn lokale platenzaak. Ik ben platenhuis ’t Oor nog altijd dankbaar.

[25] Cradle of Filth – Dusk… and Her Embrace (1996) [Spotify] [YouTube] [Discogs]

Admin Zaterdag 07 Mei 2011 at 12:18 am | | 100x100, Standaard | Vijf reacties
Gebruikte Tags:

Bultrug

De meeste dieren kennen niet zoveel variatie. Een duif bijvoorbeeld roekoet de godganse dag hetzelfde riedeltje - om helemaal gek van te worden. Tegelijkertijd is het ook wel lekker overzichtelijk. Al gelijk bij de eerste toon weet je: ah, dit is een duif. Of: kijk eens aan, het gesis van een koningscobra - wegwezen. Het zou nogal vervelend zijn als een cobra elke keer een ander geluidje zou maken voordat hij zijn giftanden kordaat en enthousiast in je enkel plant.

Het is dan ook maar goed dat de bultrug, een walvissoort, niet giftig is. Australische onderzoekers ontdekten namelijk dat (mannelijke) bultruggen bijna ieder jaar een ánder liedje ‘zingen’. De wetenschappers vergeleken 775 opnamen van bultruggezang door de jaren heen en uit verschillende gebieden en kwamen tot de ontdekking dat bultruggen liedjes van elkaar overnemen. Zo zongen de walvissen in de buurt van Frans Polynesië in de Stille Oceaan hetzelfde deuntje als hun soortgenoten zes jaar daarvoor aan de Australische westkust (in de Indische Oceaan).

Het is niet zo dat ze spontaan dezelfde liedjes verzinnen. Als bultrogen elkaar tegenkomen bij de jaarlijkse trek (‘Hee, da’s lang geleden! Alles goed?’), bijvoorbeeld in nauwe zeestraten, nemen ze liedjes van elkaar over. En daarbij geldt: hoe meer bultruggen een bepaald liedje zingen, hoe groter de kans dat dit wordt overgenomen door anderen.

“De populatie aan de oostkust van Australië is de grootste in de regio en bestaat uit meer dan 10.000 bultruggen,’’ vertelt onderzoeksleider Ellen Garland van de Universiteit van Queensland. ‘’Puur omdat ze in de meerderheid zijn, oefenen ze meer invloed uit en bepalen ze welke liedjes uiteindelijk ‘aanslaan’.’’ (Bron.)

Hoewel biologen nog altijd aan het soebatten zijn over de vraag of de mannetjesbultroggen nu elkaar of de vrouwtjes toezingen, zijn ze het er over eens dat het bultruglied een belangrijke rol speelt bij de voortplanting: mannetjes gaan een soort zangwedstrijd met elkaar aan, waarna de vrouwelijke bultruggen het gezelschap opzoeken van de bultrug die de meeste herrie weet te produceren.

En als je je afvraagt hoe dit nu allemaal klinkt:

arnold Donderdag 05 Mei 2011 at 12:53 am | | Standaard | Twee reacties

Even resumeren

Tijd voor wat schaamteloze zelfpromotie. Iemand moet het doen, nietwaar? Vorige maand bracht ik een bezoekje aan het prachtige kasteel De Haar in Haarzuilens. Niet zomaar natuurlijk, ik had een missie: de Elf Fantasy Fair. Een verslag lees je op 3VOOR12/Utrecht, inclusief prachtige foto’s van partner in crime Herre Vermeer.

Een week of wat geleden bevond ik me in oefenstudio dB’s voor een optreden van Vanderbuyst (waanzinnig goede heavy metal van Nederlandse bodem in het straatje van Whitesnake, Deep Purple, Vandenberg en Van Halen – ga ze vooral live zien!). In het voorprogramma stond de Utrechtse speedrockformatie El Camaro, inclusief een uitzinnige verzameling El Camaro-fans: in kartonnen outfits gehulde feestbeesten. Een verslag van deze ehh… onvergetelijke avond lees je eveneens op 3VOOR12/Utrecht (check de foto’s van Frans van Arkel!). 

En om alvast vooruit te blikken: als ik Bevrijdingsfestival Utrecht heb overleefd (waarbij ik zeker een kijkje neem bij het Sena Talent Podium), wandel ik aanstaande zaterdag rond tijdens SENS11 in Tivoli De Helling. Tijdens dit feest (georganiseerd door Stichting Skyway, dat zich richt op jongeren met een beperking) kun je de muziek niet alleen horen, maar ook zien, voelen, ruiken en proeven. Ik ben benieuwd…

Tips zijn overigens altijd welkom – ik ben overal voor in!

Admin Woensdag 04 Mei 2011 at 11:00 pm | | concerten | Geen reacties