Duma

Ik ben een groot Stephen King-fan en durf zelfs de stelling aan dat hij een van de grootste verhalenvertellers van de twintigste eeuw is. Ik ken geen enkele schrijver met zo'n imposant en tegelijkertijd verbazingwekkend consistent oeuvre (hier een uitgebreide biografie). In het verleden werd nogal schamper gedaan over de literaire kwaliteiten van King; iemand die wereldwijd miljoenen romans verkoopt, moét wel rommel maken. Om nog maar te zwijgen over de vele matige boekverfilmingen (uitzondering als 'Misery' en 'The Shawshank Redemption' daargelaten) die niet bevorderlijk waren voor Kings imago.

De laatste jaren lijkt het tij gekeerd; in 2003 werd King geëerd door de National Book Awards en ontving hij 'The Medal of Distinguished Contribution to American Letters'. Zijn oeuvre werd toen als volgt omschreven: ''Stephen King’s writing is securely rooted in the great American tradition that glorifies spirit-of-place and the abiding power of narrative. He crafts stylish, mind-bending page-turners that contain profound moral truths–some beautiful, some harrowing–about our inner lives. This Award commemorates Mr. King’s well-earned place of distinction in the wide world of readers and book lovers of all ages.'' En daar sluit ik me helemaal bij aan.

In de zomer van 1999 werd King aangereden tijdens een wandeling en zwaar gewond naar het ziekenhuis gebracht; hij verwerkte zijn ongeluk in zijn magistrale Donkere Toren-cyclus. In 2002 liet hij weten het schrijven op een wat lager pitje te zetten. Echt veel valt daar niet van te merken. Eerder dit jaar verscheen de verhalenbundel 'Na zonsondergang' (Just after Sunset) en vorig jaar het geweldige 'Duma Key'.

Het voert te ver om dit boek uitgebreid te gaan bespreken, want waar ik waar heen wil is dit zipje (wisselende bitrate, 127 MB), met daarin 22 tracks die de 'soundtrack' vormen van 'Duma Key'. King verwerkt graag verwijzingen naar muziek in zijn boeken, soms terloops, soms nadrukkelijk en deze roman vormt daarop geen uitzondering. Een ijverige fan heeft alle verwijzingen opgespoord en gedownload en het resultaat is een bonte lappendeken van country (Reba McEntire, George Strait), pop (Rhianna, Simon & Garfunkel), rock (The Who, Chuck Berry) en wat verder ter tafel komt (Gloria Gaynor, Doris Day). Ik zou zeggen: haal 'Duma Key' in huis (in het Nederlands verschenen als 'Duma') en geef tijdens het lezen de volumeknop een flinke slinger!

peter Maandag 09 Maart 2009 at 01:18 am | | overig

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.