Dromen durven delen

Het aardige van Nederlandstalige muziek is natuurlijk dat je direct kunt horen waar het over gaat. En tegelijk is dat eigenlijk ook een groot nadeel, want als artiest val je direct door de mand als je onzin staat te zingen. Hoewel het verkondigen van flauwekul op zich geen probleem hoeft te zijn, als je het maar goed verpakt. De mannen van Bløf hebben dit tot een ware kunst verheven. Ze krijgen echter nu concurrentie van Marco Borsato. Of beter gezegd: van John Ewbank, de man die sinds 1990 verantwoordelijk is voor nagenoeg alle Borsato-hits.
 
Aanvankelijk was er niet zoveel aan de hand. Ik luisterde puur uit nieuwsgierigheid naar het nieuwe Marco Borsato-album 'Dromen Durven Delen' en was daarnaast iets anders aan het doen. Zo tegen het einde van opener 'Dichtbij' spitste ik mijn oren en glimlachte: ''Ik schreeuw het in je oor / Dat ik voor altijd bij je hoor''. Grappig, ik zag het al helemaal voor me.
 
In het tweede nummer  (de ballad 'Als rennen geen zin meer heeft') opent Marco met: ''Als rennen geen zin meer heeft / Dan zal ik naast je staan / Ben je nooit alleen / Als het voor vluchten te laat is / En de goden vallen aan / Als het uur van de strijd is gekomen / En als alles je af word genomen / Dan kom ik en vecht met je mee''. Huh? Ik moest dit drie keer luisteren voordat ik concludeerde er geen bal van te snappen.

Ik legde mijn breiwerkje naast me neer en pakte het cd-boekje er eens bij. ''Alles wordt mooier in zwart en wit / Alsof er achteraf meer kleur in zit / Soms zie je beter met je ogen dicht / Behalve dit / Jij hier dicht bij mij'', zingt Marco in de ballad 'Zwart en wit'. Aha. Helder. Het daaropvolgende, kennelijk naar de Icarus-mythe verwijzende 'Branden aan de zon' begint met ''Op een bed van goud / Kan ik niet rusten / Als de rust niet in mij zit'', even later gevolgd door ''Mijn vingers hier en daar besneden / Maar dat heeft iedereen / Ik zie het om me heen''.
 
Goed, en omdat het nu ook weer niet mijn bedoeling is om elk nummer tekstueel aan en diepgravende analyse te onderwerpen, enkele hoogtepunten: ''Zet een appel op mijn hoofd / En gooi de eerste steen naar mij / Hang me aan de hoogste boom / Mijn lied zal klinken voor altijd'' (uit 'Vrij'), ''Het donker zet het licht op al mijn angsten en mijn vragen / Het donker doet het huilen van mijn hart de stilte breken'' (uit 'Donker'), ''Duizend scherven op de grond / Een droge stilte om mij heen / De smaak van tranen in mijn mond / Sta ik ineens alleen'' (uit: 'Duizend Scherven'), ''Je blijft het einde en het begin / Het om me heen en het middenin'' (uit: 'Al Die Tijd'). Ik kan me vergissen, maar ben ik de enige die zijn wenkbrauwen optrekt bij dergelijke poëzie van gebakken lucht?
 
Goed, en als dit stukje een film zou zijn, zou ik me nu als regisseur direct tot de kijker wenden. Als ik nog zou roken, zou ik in alle rust een sigaret opsteken, een zwierende rookwalm uitzuchten en ernstig de camera in turen. Ja beste kijkers, en hier zou dit stukje een nare wending kunnen nemen - sterker nog, ik zit al een paar dagen tegen deze wending aan te hikken. Want ja, het is erg makkelijk om John Ewbank door de mangel te halen, en ja, ik heb geen nummer 1-hits op mijn naam staan, en ja, Ewbank heeft een moeilijk jaar achter de rug - maar toch. Allemachtig!

(Zelf nalezen? Klik. Spotify? Klik.)

Admin Zondag 16 Januari 2011 at 01:34 am | | Standaard

Eén reactie

Hoi Araglin, ja die John Pewbank, sorry voor de woordspeling.
Maar dat heeft zo zijn reden.
Het duo hebben elkaar goed gevonden.
Marco zingt zijn “prachtige” (lees “gejatte nummers”) en John schrijft de originele teksten.

Een beregoede tekstschrijver, zei het dat hij ook goed is in het kopiëren van andere schrijvers en hun liedjes.
Bijvoorbeeld de tekst van “de Verliezer” van het album Luid en Duidelijk:

Ik zit elke nacht gevangen
In de draden van jouw web
Waar ik stil moet blijven hangen
Tot ik nooit meer heimwee heb
Maar ik zie nog steeds de vormen
Van jouw lippen op mijn glas
En jouw lichaam staat nog steeds in het matras

Hoe verzint John het toch?
Maar wacht! Nu het origineel van Kurt Darren (zuid-afrikaans zanger).
De titel is iets anders dan “de Verliezer”:
Die Verloorder
Maar de tekst? Precies hetzelfde, ok zuid-afrikaans vertalen is ook een vak.
Één voordeel, je leert snel Suid Afrikaans.

En zo zijn er nog wel wat voorbeelden te noemen.
John en Marco hebben een ijzersterke formule:

1. Pak een italiaans nummer wat niemand kent
2. Gebruik geen bronvermelding, dat scheelt weer rechten.
3. Gooi de tekst in Google vertaling
4. Schaaf de vertaalde Nederlandse tekst nog wat bij

en voila een hit.

Peter, - 16-01-’11 03:38
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.