Alice Cooper

Ik geloof niet dat Alice Cooper de muziekgeschiedenis ingaat als een briljant songwriter of geniaal muzikant. Zijn verdienste ligt in het feit dat hij aan de wieg stond van de shockrock en al heel vroeg besefte dat het juiste imago de sleutel tot het succes vormt. Coopers hoogtepunt ligt begin jaren zeventig en sindsdien heeft hij zijn imago als cultfiguur met succes weten uit te bouwen. Op zijn nieuwe album 'Dirty Diamonds', de opvolger van het in 2003 verschenen 'The Eyes of Alice Cooper', klinkt Vincent Damon Furnier alsof de tijd heeft stilgestaan. Rauwe rocktracks worden afgewisseld met verhalende ballads. Zo af en toe weet hij te verrassen, zoals met het Johnny Cash-achtige 'The Saga of Jesse Jane', dat begint met de zinnen "I'm in jail in a Texas town / In my sister's wedding gown" en het leven van een nogal bijzonder vrachtwagenchauffeur beschrijft.

Voor het overige gaan de (soms wel wat flauwe en ietwat kinderachtige) teksten voornamelijk over vrouwen en seks. Niets nieuws onder de zon dus, hoewel Cooper altijd wel een duistere draai aan de teksten weet te geven. Tijdens het luisteren zat ik vrolijk met mijn voet mee te tikken -  altijd wel een goed teken. 'Dirty Diamonds' klonk me bekend in de oren, en na enig nadenken wist ik waarom: de meeste tracks op het album zouden zo op een nieuw Kiss-album kunnen staan; vervang Coopers stem door die van Paul Stanley en je hoort geen verschil. 'Dirty Diamonds' is geen bijzonder geweldig album (alles is al eens gedaan), maar ik geloof dat de inmiddels 57-jarige Cooper het allang niet meer voor het geld hoeft te doen en naast zijn bezigheden op de golfbaan puur de lol af en toe eens de studio induikt. Op de (matige) bonustrack 'Stand' is overigens rapper Xzibit te horen. Luister ter kennismaking naar 'Sunset Babies (All Got Rabies)' en 'The Saga of Jesse Jane'.

peter Maandag 01 Augustus 2005 at 11:41 pm | | review

Eén reactie

Gek toch, dat nooit iemand het heeft over de tijd die is “blijven stilstaan”, als het gaat over The Magic Numbers, Franz Ferdinand of Kaiser Chiefs (of godbetert The Rolling Stones ofzo…)
Laat het duidelijk zijn, Alice cooper is GEEN shockrock maar THEATER. Vol zwarte humor en ironie. Hooguit drie-vier albums van hem gaan over (softe) horror de rest is gevarieerder en gaat bvb. over prostitutie (Muscle of love), jongerenbendes (School’s out), afkicken (From the inside), de fifties (Lace and Whiskey)…
Jaah… “conceptalbums!
Maar akkoord… “The Eyes of “ was beter…
So what, doen Green Day en Sufjan Stevens nu toch ook? Nou en?

rnel, (E-mail ) - 21-08-’05 11:56
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.