Muzieksmaak

Een half jaar geleden schreef ik over het ontwikkelen van een eigen muzieksmaak. En om mezelf even te citeren: ''[...] tussen de 20 en 25 jaar 'stolt' de behoefte aan nieuwe muziek. Daarna worden eind twintigers en 30+'ers opgeslokt door werk en gezin. De meeste mensen blijven wel trouw aan de muziek die ze goed vinden of komen nieuwe muziek op het spoor die erg op de muziek lijkt die ze al kennen.'' In het stukje citeerde ik Tom ter Bogt, hoogleraar popmuziek aan de Universiteit van Amsterdam, die onlangs met een klein vervolgonderzoek op de proppen kwam.

De conclusie is hetzelfde (in je puberteit worden de fundamenten van je muzikale smaak gelegd), maar nu zijn er cijfers om deze theorie te ondersteunen. Ter Bogt volgt 500 jongeren tussen de 13 en 29 jaar en ondervraagt deze vijf keer in twee?neenhalf jaar tijd over hun muzieksmaak. Anderhalf jaar en drie metingen verder komt hij met de (voorlopige) conclusie. ''Er wordt vaak gedacht dat de muzieksmaak van pubers snel wisselt, maar het tegendeel blijkt waar. Tieners hebben al een grote kennis van populaire muziek. Als zij eenmaal een bepaalde stijl aanhangen, blijven zij dat waarschijnlijk heel lang, misschien wel de rest van hun leven, doen.''

Jongeren onderscheiden vijf hoofdstijlen in de popmuziek: pop (Top 40, Nederlands, smartlap), rock (rock, heavy metal, punk/hardcore, gothic), urban (rap, reggae, soul, R&B), dance (house, trance, techno) en elite (klassiek, jazz, blues, wereldmuziek). Opvallend is volgens Ter Bogt dat vooral de moeder veel invloed heeft. ''Vaders kunnen als individu wel invloed hebben op de smaak van hun kind, maar er is geen systematiek in te ontdekken. Terwijl het wel vaker voorkomt dat kinderen van moeders die van rock houden, zelf ook van rock of urban houden. Moeders hebben ook een positieve invloed op de waardering van hun kinderen voor klassieke muziek.''

Hoewel ik altijd wel een beetje huiverig sta tegenover dit soort onderzoeken (welke kinderen zijn ondervraagd? uit welke milieus komen zij? hoe wordt hun kennis gemeten?), lijkt de boodschap duidelijk: stel kinderen op jonge leeftijd bloot aan zoveel mogelijk genres om op te laten groeien tot muzikale alleseters. (bron: Planet Internet, 3voor12)

peter Zondag 13 November 2005 at 5:31 pm | | interessant

twee reacties

vol in m’n pubertijd leerde ik marillion kennen. vanavond ga ik naar fish (= o.a. de voormalige zanger van) om met name naar een plaat uit 1985 te luisteren. alhoewel ik genoeg uitzonderingen van de genoemde stelling ken is dit een typisch gevalletje van zwaar blijven hangen bij de muziek uit die pubertijd. niks mis mee lijkt me!

jan, (URL) - 13-11-’05 18:46

Draai vaak Neofolk dus met Dakota zal het wel goed komen….

Erica, - 14-11-’05 14:58
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.