James Last-overpeinzing

"Af en toe snap ik niets van je muzieksmaak", verzuchtte vriendin Eva toen ik enthousiast kwam aanhollen met 'James Last in Holland, deel 2', opgespoord in de Grammophoonwinkel (Oudegracht 26 te Utrecht). Waarschijnlijk zette ze zich schrap voor een hele avond meewiegen op zoete wijsjes (wat ook gebeurde, maar dit terzijde). Over James Last en het eerste deel van zijn Hollandse potpourri schreef ik al eerder, en het tweede deel uit 1990 is zo mogelijk nog tenenkrommender – en tegelijk onweerstaanbaar.

In Nederland kennen we een bescheiden easy listening-traditie; Berdien Stenberg, André Rieu en de Gebroeders Brouwer zijn de eerste namen die me zo even te binnen schieten. De albums van bijvoorbeeld Bert Kaempfert en Paul Mauriat waren ook hier populair, maar dat kwam met name door de totale niets-aan-de-hand orchestratie en de vrolijke deuntjes. Kenmerk van easy listening is dat nummers die iedereen kent door de mangel worden gehaald en rimpelloos en zonder ook maar enig scherp randje worden gepresenteerd. De bewerkingen van bekende Amerikaanse of Duitse liedjes hebben lang niet zoveel impact: ze missen de verankering in ons collectieve muzikale bewustzijn en veranderen snel in curiosa. En juist daarom vind ik 'James Last in Holland' zo leuk.

De albums zorgen voor een authentieke easy listening-beleving, waarbij Last moeiteloos switcht tussen het heden en verleden (zo wordt 'Als de klok van Arnemuiden' afgewisseld met 'Alles kan een mens gelukkig maken'), en al na enkele seconden zit je vrolijk mee te zingen. Althans, ik zit vrolijk mee te blèren. De 'In Holland'-serie van James Last was erg succesvol, want er is zelfs een derde deel verschenen (met onder meer de medley 'Thema uit Medisch Centrum West - Goede Tijden, Slechte Tijden'). Ik ga hard op zoek. Luister ter kennismaking naar 'Niemand laat zijn eigen kind alleen - De clown' (link is beperkt houdbaar).

peter Maandag 13 Februari 2006 at 2:02 pm | | overpeinzing

drie reacties

Interessant dat er blijkbaar ook over slechte smaak niet te twisten valt… ik heb ook wel een zekere reputatie op dit gebied, maar James Last heeft me nooit kunnen bekoren. Ook deze medley, hoe vakkundig geproduceerd ook (wat klinkt het ongelooflijk glad, zeg) heb ik helaas niet uit kunnen zitten… ;-)

Vincent, (URL) - 13-02-’06 17:16

Hmm, ik hou toch meer van de Young Sinatras…

Hans D., (URL) - 13-02-’06 22:29

Haha, ik ook Hans! ;-)

Eva, - 13-02-’06 22:46
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.