Joel Vandroogenbroeck

Zwitser Joel Vandroogenbroeck is vooral bekend geworden dankzij zijn band Brainticket. Begin jaren zeventig leverde deze groep een drietal bijzonder wazige albums af, met als uitschieter het intrigerende 'Celestial ocean' uit 1974 – ik schreef er al eerder over. Na het uiteenvallen van Brainticket hield Vandroogenbroeck zich met de meest uiteenlopende zaken bezig. Hij componeerde muziek voor balletvoorstellingen, leerde sitar spelen in India, woonde enkele jaren op Bali (waar hij zich bekwaamde in gamelanmuziek), schreef composities voor diverse koren, toerde als jazzmusicus de wereld over en was artistiek leider van een experimenteel dansgezelschap in San Francisco. De laatste jaren heeft Vandroogenbroeck zich gestort op nieuwe media en internet (zie zijn site brainticket-art.com) en beschouwt hij technologie als dé nieuwe manier om je te ontplooien als kunstenaar.

Waren zijn albums met Brainticket vervreemdende psychedelische uitstapjes, met zijn solo-albums sloeg Vandroogenbroeck een compleet andere weg in. 'Images of flute in nature' uit 1978, een van zijn eerste solo-albums, is een rustiek, dromerig album, met een hoofdrol voor de fluit, doorspekt met elektronische geluiden, mellotronklanken en Indiaase ritmes. In tegenstelling tot veel new age-albums die een decennium later als paddestoelen uit de grond zouden schieten, gaat Vandroogenbroeck gevarieerd en grillig te werk; 'Hobbits' en 'Minor' kenmerken zich door een weerbarstig elektronisch ritme en het bijna 13 minuten durende 'Magic adventure' (met R2D2-vogelgebliep) slingert zich een weg door bijna buitenaards aandoende, feeërieke landschappen. Op afsluiter 'Magnetic blues' duikt overigens Brainticket-zangeres Carole Muriel nog even op.

'Images of flute in nature' is - voor zover ik weet - nooit op cd verschenen en alleen met zeer veel moeite op het spoor te komen. Luister naar een keurig opgepoetste vinyl-rip (54 MB, 192 kbps).