Salonorkest Pluche

Als je een kroeg of restaurant binnenwandelt, hoor je altijd wel muziek. De barkeeper van dienst is vaak tevens de baas over de stereo-installatie en de stapel cd's. Moderne etablissementen maken gebruik van een computersysteem en mp3'tjes, waardoor muziek automatisch uit de speakers golft. Maar wat nu als je geen cd-speler in huis hebt? Dan schakel je échte muzikanten in.

In de kroegen en thee- en koffiehuizen aan het begin van de twintigste eeuw werd vaak een pianist ingehuurd, die voor het muzikale behang moest zorgen. In de wat chiquere salons zag je vaak een 'strijkje', bestaande uit een pianist en enkele violisten en blazers. Het repertoire bestond uit dansnummers, zoals walsen, foxtrots en tango's. Oftewel, gewoon gezellige muziek, waar je zonder gewetenswroeging doorheen kon praten.

De muzikale leiding was in handen van de eerste violist, die bleef staan en 'Stehgeiger' werd genoemd. Na de Tweede Wereldoorlog werden dergelijke salonorkesten overbodig gemaakt door jukeboxen en zorgde de opkomende rockmuziek er voor dat salonmuziek het etiket 'archaïsch' kreeg opgeplakt. Halverwege de jaren zeventig beleefde de salonmuziek een revival en ontstonden er talloze orkestjes die de muziek van weleer tot leven brachten en in de weer gingen met nieuwe en oude composities.

Een van de bekendste, nog bestaande orkesten uit die tijd is het Salonorkest Pluche, in 1974 opgericht in Groningen. Dit orkest hanteert de klassieke salonbezetting met een pianist, twee violisten, een altviolist, een cellist, een contrabassist en een slagwerker. Salonorkest Pluche heeft talloze lp's uitgebracht en kende zijn hoogtijdagen in de late jaren zeventig; nu is het orkest vooral te bewonderen in het ehh... wat luxere schnabbelcircuit.

Luister naar een titelloos album uit 1980 om eens kennis te maken - het gaat om een viny-rip dus met onvermijdelijk maar o zo gezellig gekraak. Deze lp bevat 13 tracks die zich begeven op het snijvlak tussen lichtklassiek en easy listening en weghappen als een luchtig soesje. Vooral de uptempo liedjes 'Kannst du pfeiffen Johanna', 'Da Capo', 'Melody for Strings' en 'Pizzicato Violins' (inclusief bizarre tekenfilmgeluidjes en vrolijk gefluit) zijn bijzonder aardig, en als vanzelf krijg je de aandrang een pijp op te steken, een glas whiskey in te schenken en een krulsnor te laten groeien.

peter Zondag 05 November 2006 at 6:19 pm | | flashback

Eén reactie

Ik heb ooit de lp gehad die waarschijnlijk genoemd hierboven (titelloos album). Helaas, helaas, heb ik in een opruimwoede een paar jaar geleden al mijn elpees verkocht, iets waar ik nu heel veel spijt van heb. Vooral de lp van Pluche mis ik nogal. Als ik op bovenstaande link druk krijg een error van rapidshare. Zou het mogelijk zijn mij die viny-rips toe te sturen?
Zeer hartelijk bedankt bij voorbaat.

ben rozendaal, (E-mail ) - 30-09-’08 17:14
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.