Friends

Jaren geleden, toen ik nog fris, fruitig en onbedorven was, had ik een studiegenoot die helemaal idolaat was van de Beach Boys. Als hij lichtelijk aangeschoten was, kon hij hele avonden oreren over Brian Wilson en de briljante eenvoud van zijn liedjes die ogenschijnlijk over zon, zee en leuke meisjes in bikini gingen, maar tussen de regels door verhaalden over teenage angst en een zeldzame muzikale diepte bevatten. Ooit, zei hij dan altijd, zal ook jij als een blok vallen voor de Beach Boys en tot inkeer komen. Ik gaf hem dan gelijk en zei dat ik de de groep ook echt leuk vond, heus waar! De meerstemmige zang was (en is) bijzonder fraai en dat Brian Wilson bijzondere mooie dingen heeft gemaakt, zal niemand ontkennen.

Maar tja, de genialiteit van Brian is tot bijkans mythische proporties verheven (en datzelfde geldt voor alle buitenissige verhalen over zijn drugsgebruik en vreemde gedrag) en het duurde enige tijd (om precies te zijn tot een week geleden) voordat ik naar een Beach Boy-album kon luisteren zonder voor mijn geestesoog een moddervette Brian Wilson te zien opdoemen die in een berg zand in zijn woonkamer lag om inspiratie op te doen. Ik luisterde naar het album 'Friends' uit 1968 en opeens viel het kwartje.

Dit album wordt door kenners beschouwd als een van de slechtste Beach Boy-platen, gemaakt toen de groep over haar succesvolle hoogtepunt heen was en Brian zich steeds meer begon te verliezen in zijn eigen wereld, vooral ook omdat zijn ambitieuze plannen voor een grensverleggend album ('Smile') door de overige groepsleden met hoongelach waren ontvangen. Met 'Friends' probeerden de Beach Boys hun fans weer aan zich te binden, maar in plaats daarvan gebeurde precies het omgekeerde. Het album is in feite een collage van fragmenten, schetsen en losse ideeën (met 'Be Here In The Morning' en het titelnummer als hits), die vaker niet dan wel goed uitpakken. Voor op een grauwe middag is het echter prima geschikt. Geen hoogvlieger misschien (en zeker geen vergelijking met 'Pet Sounds' uit 1966), maar wel het album dat mij (weer) aan de Beach Boys heeft geholpen – en misschien jou ook (128 kbps, 28 MB). Overigens is de lp niet meer los te verkrijgen.

Admin Dinsdag 21 November 2006 at 11:54 pm | | flashback

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam te voorkomen, vraag ik je vriendelijk om de volgende vraag te beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.