Mehdi

Ik ben geen ochtendmens, hoe graag ik het ook zou willen. Dat wil ik nu ook weer niet zeggen dat ik 's ochtends strontchagrijnig ben en mopperend een boterhammetje sta te smeren (niet dat ik überhaupt brood smeer om half acht, maar het gaat om het idee). Het is veeleer zo dat mijn lichaam heel langzaam allerlei opstartroutines afloopt en ik in de tussentijd als een zombie ronddwaal. Na een uur of wat daalt mijn geest in (vaak na het eerste kopje koffie) en begin ik langzaam verstaanbare klanken uit te stoten. Als ik naar het station loop om de trein te halen, heb ik dan ook behoefte aan muziek die niet al te veel aandacht vraagt, maar toch interessant genoeg is om een tijdje naar te luisteren.

En dat is moeilijker dan het lijkt. Van krautrock en andere psychedelische muziek belanden mijn hersenen in een nog diepere REM-slaap. Metal en rock voelen dan weer aan alsof iemand met een hamer op mijn hoofd aan het beuken is, terwijl standaard Top 40-muziek en klassiek op mijn zenuwen werkt. Ik heb een tijdje rondgelopen met de grootste hits van Neil Diamond en dat was precies leuk genoeg voor een week.

En sinds vandaag luister ik op mijn mp3-speler 's ochtends naar Mehdi, een Amerikaanse new age-componist. Ik kocht een tijdje terug enkele van zijn albums in een uitverkoopbak en vreesde het ergste; de covers zagen er behoorlijk kitscherig uit en van de albumtitels ('Instrumental Heaven - Volume Seven' en 'Instrumental Fantasy - Volume 4' bijvoorbeeld) raakte ik niet bijster opgewonden. De muziek viel alleszins mee: melodieuze new age met een hoofdrol voor de piano, enkele exotische instrumenten en een drumcomputer. Mehdi's muziek heeft vlagen wel wat weg van Yanni, Medwyn Goodall en Prabhodi, maar dan met een wat hoger zolderknutselgehalte (niet negatief bedoeld). Lichtelijk muzakkerig, en vooral erg aangenaam op de achtergrond – of 's ochtends vroeg.

Over Mehdi kon ik weinig informatie vinden. Hij woont in Los Angeles en heeft tot dusverre elf onderling inwisselbare albums uitgebracht. De reacties op Amazon zijn laaiend enthousiast en zo heel gek is dat niet. Liefhebbers van eerdergenoemde artiesten moeten hem maar eens een kans geven. Luister ter kennismaking naar enkele tracks van zijn debuutalbum 'Instrumental Dream Volume One' (256 kbps 68 MB) uit 1997.