Conan the Destroyer

Als je op jonge leeftijd niet aan bepaalde zaken bent blootgesteld, wordt het later nooit meer wat. Dit gaat niet alleen op voor bijvoorbeeld salami (in mijn geval), maar ook voor sciencefiction, horror en fantasy. Wie nog nooit een aflevering van (pak 'm beet) Star Trek: The Next Generation heeft gezien en al zappend in een uitzending valt, vindt het allemaal maar raar gedoe. Ik was een jaar of twaalf toen ik de film 'Conan the destroyer' (1984) zag. En als je het mij vraagt, is dit precies de goede leeftijd voor een film over de gelijknamige woeste barbaar (Arnold Schwarzeneggers doorbraak in Hollywood), kwaadaardige tovenaars, een mythisch monster en een schone prinses.

Natuurlijk, als je terugkijkt is de eerste film ('Conan the Barbarian' uit 1982) beter en een stuk rauwer. De opvolger is familievriendelijker, bevat meer komische elementen en heeft weinig weg van de oorspronkelijke verhalen van Robert E. Howard. Maar goed, ik vond het toen geweldig en vooral de muziek is me al die jaren bijgebleven. Componist van dienst was Basil Poledouris (1945-2006), die bekend is geworden dankzij zijn epische muziek voor onder andere 'Red Dawn' (1984), 'RoboCop' (1987), 'The Hunt for Red October' (1990) en 'Starship Troopers' (1997). De muziek die hij maakte voor de beide Conan-films weet perfect de juiste snaar te raken. Het klinkt allemaal bijzonder krachtig, met aanzwellende strijkers, flink gebeuk op trommels, af en toe een rustmomentje en precies voldoende exotische ingrediënten om een sword & sorcery-atmosfeer te scheppen.

De soundtrack voor 'Conan the destroyer' duurt een ruim half uurtje en bevat een hoop herhaling; het Conan-thema komt in diverse varianten voorbij zetten. Nu is dat normaal gesproken reden tot kritiek, maar niet deze keer. Bij het horen van de aanzwellende trompetjes en de paukenslagen zwelt je borst automatisch fier op en krijg je onweerstaanbaar de behoefte je in een lendendoek te hijsen en er met je zwaard op los te hakken. Bij Chrom! Luister zelf (320 kbps, 77 MB).