Dance

De laatste paar jaar zijn de dancefestivals enorm succesvol. Ze worden door honderdduizenden bezocht. De journalisten rollen over elkaar heen om dance serieus te nemen. Je ziet ze bij wijze van spreken rondlopen, met zo'n Maartje van Weegen-blik in de ogen: ''Deze dancejongens zijn al vijftien jaar bezig. Ze hebben heel veel succes. Weet je wat, we gaan ze heel serieus nemen.''

Dance varieert van walvissengeluiden tot fascistoïde carnavalsmuziek met een basdrum. Van de meest fantasieloze baslijn tot microtonale muziek, atonale muziek en 'musique concrète', met geluiden gestolen uit de werkelijkheid. Dancefestivals worden bezocht door een grote kudde moderne Nederlanders, met een occult symbool op de schouder, of boven je billen, en een roze of druppelvormige zonnebril op de neus. Ook zijn er altijd sportschooljongens. Bodybuilders die robocopachtige bewegingen maken. Ze steken schril af bij de pezige techno-boys, die zich helemaal laten gaan op een hoekige vierkwartsmaat en een atonale melodie. Deze mensen nemen dance niet serieus, maar dansen erop.

Zelfs danceproducers nemen dance niet serieus. De nemen de klank van een basdrum, en de hypnotiserende en sfeerbepalende kracht van muziek serieus. Dagen zitten met een vreemde fronsblik te pielen op de klank van een baskick. En als die eindelijk okay is, geven ze hun kat een rotschop, en denken ze: wauw, dat is een goede sound. Die moet ik samplen. Zelfs goede deejays nemen dance niet serieus. Ze zoeken hun leven lang naar die ene plaat die perfect past na die andere plaat. Af en toe sluiten ze zich op in hun donkere platenkamer, om plaatjes te luisteren. Het maakt ze niet uit of het dance, disco, rock, jazz, punk of klassiek is. Voor een goede discjockey bestaan er alleen bijzondere platen voor bijzondere momenten. Alleen journalisten en dancefestivalorganisatoren nemen dance serieus. Journalisten om te laten zien dat ze bij de tijd zijn. En organisatoren omdat er geld valt te verdienen aan mensen die bij de tijd proberen te zijn.

(Uit: 'Zeepaardje met een hoed op' van Bas Albers en Gerard Janssen, oftewel de Easy Aloha's. Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 2006. ISBN 90 468 0036 9. Koop dat boek!)