100 X 100: Timewind
“Wat spreken we af?’’ Mijn vader kijkt op zijn horloge. ‘’Om vier uur onder de trap?’’ Ik knik en zie hem vervolgens tussen de kraampjes verdwijnen. Het is ons tweemaandelijkse uitje: samen naar de rommelmarkt in de lokale sporthal. Het is 1989, ik ben 14 en sta op het punt het album aan te schaffen dat mijn leven zou veranderen.
Op de surrealistische hoes Dali-achtige figuren met sierlijk geheven armen in een buitenaards landschap. Ik had geen idee wat ik moest verwachten. Thuisgekomen werd ik ondergedompeld in spiralende, golvende klanken: ‘Timewind’ was mijn eerste ticket naar een sluimerende parallelle wereld.
[1] Klaus Schulze - Timewind (1975) [Spotify] [YouTube] [Discogs]
Toen ik jonger was trok ik de muziek van Klaus een stuk minder goed dan de wat afwisselender muziek van bv. Tangerine Dream. het ging maar door, te weinig variatie en ik vond het eigenlijk muziek zonder enige kop of staart. Detail: het album paste niet op een C90-cassettebandje.
Samen met “X”, “Mirage”, “Moondawn” en “Picture Music” vormt “Timewind” de “heilige vieréénheid”