Sabrina

Sabrina Salerno (beter bekend als simpelweg 'Sabrina') komt regelmatig voorbij zetten op mijn log, waarbij woorden als 'jaren tachtig', 'opspelende hormen' en 'zwembad' dan nooit ver weg zijn. De nu 38-jarige Italiaanse zangeres beleefde haar hoogtijdagen eind jaren tachtig, en liet al tepels zien toen Janet Jackson nog rondliep in hooggesloten coltruitjes. Ik had graag willen schrijven dat Sabrina zich heeft ontwikkeld tot een volwassen zangeres en dito presentatrice annex actrice, maar een blik op haar site (SabrinaSalerno.com) leert dat ze nog steeds pronkt met haar door god gegeven kroonjuwelen. Hoewel, vorig jaar won ze voor de prijs voor beste actrice tijdens het Cinema Festival in Salerno voor haar rol in 'Colori'.

Maar goed, ze zal voor altijd de geschiedenis ingaan als zangeres van weinig om het lijf hebbende niemendalletjes. Ze doet zelf een beetje besmuikt over haar verleden (getuige een gesprek dat Reinout Oerlemans met haar had voor zijn TV Show – hier de Rapidshare-link). Zo heel gek is dat niet, want haar debuut 'Boys' uit 1987 (en haar latere albums) valt bijna van gekkigheid uit elkaar - zelfs producers Stock, Aitken & Waterman konden daar weinig aan veranderen. 'Boys' opent met de gelijknamige wereldhit, waarna nummers als 'Like a yoyo', 'All of me', 'My Chico en het bijzonder slechte 'Pirate of love' volgen.

Ik had het album al jaren niet meer gehoord en tijdens het luisteren betrapte ik mezelf erop dat ik vrolijk zat mee te zingen met de platte, maar aanstekelijke disco en de onzinteksten. Anno 2006 ben ik misschien wel de enige die dat nog doet, maar in 1988 was ze de onbetwiste ondeugende discokoningin. Luister, voor een portie jeugdsentiment, naar 'Boys' uit 1987 (53 MB, 192 kbps) en bekijk de clips van 'Boys', 'My Chico' en 'All of me' en zie hoe Sabrina enthousiast en ongegeneerd rondhupst in een Duitse televisieshow en tijdens een concert in Spanje.